Η Ευρώπη απορροφά πλέον το 75,8% των συνολικών ποσοτήτων αμερικανικού LNG

Με την Ευρώπη να απορροφά σχεδόν τα τρία τέταρτα των αμερικανικών εξαγωγών LNG τον Δεκέμβριο του 2025, οι διατλαντικές ενεργειακές ροές ενισχύονται θεαματικά, επιβεβαιώνοντας τον στρατηγικό ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην τροφοδοσία της Γηραιάς Ηπείρου.

Η αυξημένη ζήτηση ευρωπαϊκών αγορών -σε συνδυασμό με τη σημαντική συμμετοχή της Τουρκίας- δεν αναδιαμορφώνει μόνο το εμπορικό ισοζύγιο φυσικού αερίου, αλλά επηρεάζει άμεσα και τη ναυλαγορά των LNG carriers, οδηγώντας σε άνοδο των ναύλων στον Ατλαντικό και σε ταυτόχρονη πίεση στην ασιατική αγορά.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ευρώπη τον Δεκέμβριο του 2025 διατήρησε την πρωτοκαθεδρία στις εισαγωγές αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου, απορροφώντας 431,5 δισ. κυβικά πόδια (Bcf), ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 12,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αντιπροσωπεύοντας το 75,8% των συνολικών εξαγωγών LNG των ΗΠΑ για τον μήνα.

Συνολικά, τον Δεκέμβριο 2025 οι Ηνωμένες Πολιτείες εξήγαγαν σε 28 χώρες παγκοσμίως 569,3 Bcf LNG, δηλαδή περίπου 16,1 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, σημειώνοντας αύξηση 8,4% σε σχέση με τον Νοέμβριο και άνοδο 38,6% σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο του 2024.

Σε σαφώς χαμηλότερα επίπεδα κινήθηκαν οι υπόλοιπες αγορές. Η Ασία εισήγαγε 68,2 Bcf, δηλαδή περίπου 1,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (12%), η Αφρική 48,5 Bcf ή περίπου 1,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (8,5%), ενώ η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική απορρόφησαν 21,1 Bcf, που ισοδυναμούν με περίπου 0,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (3,7%).

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 93,7% των φορτίων κατευθύνθηκε σε χώρες εκτός Συμφωνιών Ελεύθερου Εμπορίου (nFTA), ενώ μόλις το 6,3% διοχετεύθηκε σε χώρες με τις οποίες οι ΗΠΑ διατηρούν Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (FTA), στοιχείο που αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του αμερικανικού LNG στις αγορές εκτός του παραδοσιακού εμπορικού πλαισίου.

Σε επίπεδο κρατών, οι πέντε βασικοί προορισμοί συγκέντρωσαν το 52,6% των αμερικανικών φορτίων.

Η Τουρκία κατέλαβε την πρώτη θέση με 95,7 Bcf (περίπου 2,7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 16,8%), ακολουθούμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο με 67,4 Bcf (1,9 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 11,8%), την Αίγυπτος με 47,1 Bcf (1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 8,3%), τη Γερμανία με 45,8 Bcf (1,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 8,0%) και την Ολλανδία με 43,5 Bcf (1,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, 7,6%).

Σε επίπεδο συνολικού εμπορίου φυσικού αερίου, οι ΗΠΑ κατέγραψαν εξαγωγές 889,3 Bcf (περίπου 25,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα) και εισαγωγές 325,1 Bcf (9,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα), διαμορφώνοντας καθαρές εξαγωγές 564,2 Bcf, ή περίπου 16,0 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.

Η Γηραιά Ηπειρος

Τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρουν ότι πρώτος ευρωπαϊκός προορισμός αναδείχθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο με 67,4 δισ. κυβικά πόδια (Bcf), δηλαδή περίπου 1,91 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Ακολούθησε η Γερμανία με 45,8 Bcf (1,30 δισ. κ.μ.) και η Ολλανδία με 43,5 Bcf (1,23 δισ. κ.μ.).

Ιδιαίτερα αυξημένες ήταν και οι παραλαβές της Ιταλία (39,2 Bcf – 1,11 δισ. κ.μ.), της Γαλλία (38,4 Bcf – 1,09 δισ. κ.μ.) και της Ισπανία (32,3 Bcf – 0,91 δισ. κ.μ.), επιβεβαιώνοντας τη διαρκή στροφή της Νότιας Ευρώπης σε αμερικανικά φορτία LNG.

Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η Πολωνία εισήγαγε 21,7 Bcf (0,61 δισ. κ.μ.), ενώ το Βέλγιο έλαβε 17,7 Bcf (0,50 δισ. κ.μ.). Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα κατέγραψε εισαγωγές 12,0 Bcf (0,34 δισ. κ.μ.), αξιοποιώντας τη δυναμική των τερματικών σταθμών LNG.

Παράλληλα, η Κροατία εισήγαγε 10,7 Bcf (0,30 δισ. κυβικά.μέτρα ), ενώ μικρότερες αλλά στρατηγικής σημασίας ποσότητες κατευθύνθηκαν στη Λιθουανία (3,7 Bcf – 0,10 δισ. κ.μ.) και στην Πορτογαλία (3,5 Bcf – 0,10 δισ. κ.μ.).

Συνολικά, οι ευρωπαϊκές εισαγωγές αμερικανικού LNG τον Δεκέμβριο του 2025 διαμορφώθηκαν σε επίπεδα που επιβεβαιώνουν τη σταθερή διατλαντική ενεργειακή σχέση, με την Ευρώπη να παραμένει ο κυρίαρχος προορισμός των αμερικανικών φορτίων σε μια περίοδο αναδιάρθρωσης των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.

Αύξηση ναύλων στον Ατλαντικό

Την ίδια ώρα εντονότερη γίνεται η απόκλιση μεταξύ Ατλαντικού και Ασίας στη ναυλαγορά των LNG carriers, με την ευρωπαϊκή αγορά να απορροφά αυξημένους όγκους αμερικανικού φορτίου και να στηρίζει τους ναύλους δυτικά του Σουέζ, την ώρα που στην Ανατολή οι τιμές υποχωρούν.

Η Ευρώπη -μαζί με την Τουρκία– συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μερίδιο των εξαγωγών LNG από τις ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας τη βαρύτητα του αμερικανικού φυσικού αερίου για την ενεργειακή επάρκεια της ηπείρου. Η αυξημένη κινητικότητα στον Ατλαντικό μεταφράζεται σε σημαντική ενίσχυση των ημερήσιων απολαβών για τα σύγχρονα πλοία μεταφοράς LNG.

Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του νορβηγικού οίκου Fearnleys, τα πλοία τεχνολογίας MEGI/XDF χωρητικότητας 170.000-180.000 κυβικών μέτρων, με μηχανές διπλού καυσίμου, ναυλώνονται στη spot αγορά ανατολικά του Σουέζ περί τα 27.000 δολάρια ημερησίως, σημειώνοντας υποχώρηση 2.000 δολαρίων σε σύγκριση με την προηγούμενη αποτίμηση.

Αντίθετα, στην περιοχή δυτικά του Σουέζ οι ναύλοι κατέγραψαν άλμα, αγγίζοντας τα 35.000 δολάρια την ημέρα, αυξημένοι κατά 13.000 δολάρια, καθώς ενισχύονται οι ροές προς τα ευρωπαϊκά τερματικά.

Στο μέτωπο της χρονικής ναύλωσης, τα συμβόλαια διάρκειας ενός έτους διατηρούνται στα 39.000 δολάρια ημερησίως, ένδειξη ότι οι ναυλωτές εξακολουθούν να εξασφαλίζουν χωρητικότητα σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, αναμένοντας σταδιακή ομαλοποίηση των ισορροπιών εντός του 2026.

Κορυφαίος προμηθευτής LNG παγκοσμίως οι ΗΠΑ

Με ημερήσια δυναμικότητα υγροποίησης που φθάνει περίπου τα 18 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου την ημέρα (bcfd), οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν τη θέση του κορυφαίου προμηθευτή LNG παγκοσμίως, σύμφωνα με στοιχεία LSEG (σσ London Stock Exchange Group) και της EIA (σσ στατιστική υπηρεσία του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας).

Όπως επισημαίνει η EIA, η αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων: άφθονη εγχώρια προσφορά και υψηλά αποθέματα φυσικού αερίου, ευέλικτες εξαγωγικές συμβάσεις και ανταγωνιστικό κόστος αερίου τροφοδοσίας. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει και η ενισχυμένη διεθνής ζήτηση — ιδίως από την Ευρώπη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία — καθώς και το ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον που επιταχύνει τις επεκτάσεις υποδομών.

Σύμφωνα με την EIA, οι αμερικανοί εξαγωγείς έχουν ανακοινώσει σχέδια για αύξηση της συνολικής δυναμικότητας υγροποίησης στα 28,7 bcfd έως το 2029, από 11,4 bcfd στις αρχές του 2024, σηματοδοτώντας υπερδιπλασιασμό της παραγωγικής ικανότητας μέσα σε λίγα χρόνια.