Κόμματα και θεσμοί ανακάλυψαν τις αδικίες των μέτρων...πρόσφατα

Όπως έχω ξαναγράψει για το θέμα στο παρελθόν, τη δυσκολία που έχουν φέρει στην ζωή μας τα μέτρα αντιμετώπισης για τον κοροναϊό την αμβλύνει σήμερα η άνιση κατανομή των βαρών σε κάποιες κοινωνικές ομάδες. 

Όλοι κατανοούμε ότι μπροστά σε μία τέτοια ασύμμετρη απειλή η επιλογή για τα μέτρα και τα μέσα, περιορίζεται σε δύσκολα και επώδυνα έως δυσβάσταχτα. Τρανή απόδειξη αποτελούν τα πιο προηγμένα κράτη ανά τον κόσμο, τα οποία αν και διαθέτουν καλύτερη θεσμική οργάνωση και ισχυρότερο σύστημα Υγείας έχουν λάβει παρόμοια με την χώρα μας μέτρα (μερικό ή ολικό περιορισμό μετακινήσεων, αναστολή λιανικού εμπορίου, υποχρεωτική χρήση μάσκας κ.α.). 

Το έργο των κυβερνητικών επιτελείων γίνεται ακόμα δυσκολότερο, αφού εκτός των προβλημάτων, που καλούνται να επιλύσουν σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, ταυτόχρονα πρέπει να αντιμετωπιστούν τα διάφορα κινήματα των αρνητών της αρρώστιας ή των διαφωνούντων για τα περιοριστικά μέτρα.

Μέχρις εδώ όλα καλά. Όταν όμως απαιτούνται μάσκες, αποστάσεις και μέγιστος χρόνος παραμονής για χώρους συνάθροισης μεγάλης και καθημερινής επισκεψιμότητας (τράπεζες, σούπερ μάρκετ, μέσα μαζικής μεταφοράς) γιατί τότε δεν διατηρείται το ίδιο καθεστώς στις εκκλησίες για μία ημέρα ανά βδομάδα;

Γιατί η κυβέρνησή στερεί την άσκηση των λατρευτικών αναγκών, σε ένα λαό που στο 95% είναι ορθόδοξος στο θρήσκευμα. Δεν θα μπορούσαν τα όργανα της εκκλησίας να διαφυλάσσουν την ορθή τήρηση των μέτρων;

Έχουν καταλάβει στο κυβερνητικό επιτελείο ότι κυβερνούν ανθρώπους που δεν αποτελούνται μόνο από σάρκα, αλλά διαθέτουν ψυχή και πνεύμα και όπως μεριμνούν για την κάλυψη των βιολογικών τους αναγκών κρατώντας ανοικτά τα καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης, κατά τον ίδιο τρόπο έπρεπε να μεριμνήσουν και για την κάλυψη των ύψιστων πνευματικών τους αναγκών. 

Η ευθύνη για την έλλειψη δικαιοσύνης στις παραπάνω καταστάσεις δεν βαραίνει μόνο την κυβέρνηση, αλλά όλο το πολιτικό φάσμα αν κρίνουμε από τις τελευταίες ανακοινώσεις του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΜΕΡΑ25 και από την παθητική αποδοχή των υπολοίπων κομμάτων. Ακόμα και σε θεσμικό επίπεδο η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που υποτίθεται ότι κόπτεται για την Ορθοδοξία, στην τελευταία ανακοίνωσή της δεν κάνει καμία αναφορά στο θέμα αυτό.

Την «μεγάλη αδικία», όπως αναφέρεται στην κοινή ανακοίνωση των τριών κομμάτων για την απαγόρευση της πορείας της επετείου του Πολυτεχνείου, μόνο εκεί την είδαν. Μήπως είδαν «ψωμάκι» για τα εκλογικά τους ακροατήρια; Ή μέσω αυτής της απαγόρευσης που καταδικάζουν απερίφραστα ανακάλυψαν την αυταρχική διάθεση της κυβέρνησης.

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων δε, στην πρόσφατη ανακοίνωσή της για το ίδιο θέμα, με μια σειρά από παραπομπές στα άρθρα του συντάγματος έκρινε αντισυνταγματική την απαγόρευση της καθιερωμένης πορείας που γίνεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες για την επέτειο του Πολυτεχνείου και μάλιστα ζήτησε από την κυβέρνηση να προχωρήσει σε άμεση ανάκληση της απόφασης όπως διατυπώνεται σε ένα σημείο της ανακοίνωσης. Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τη δημόσια Υγεία μέσα στις συνθήκες της πανδημίας, χωρίς να υπερβαίνει τα όρια του Κράτους Δίκαιου. Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων θεωρεί ότι η εν λόγω απόφαση για γενική απαγόρευση των συναθροίσεων σε όλη την Επικράτεια βρίσκεται εκτός Συνταγματικού πλαισίου και πρέπει άμεσα να ανακληθεί. 

Ο κάθε νοήμονας άνθρωπος που ζει σε αυτόν εδώ τον τόπο θα ερωτηθεί εύλογα, πού ήταν η ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων όταν η Κυβέρνηση έκλεινε τις εκκλησίες την περίοδο του Πάσχα; Γιατί δεν επικαλέστηκε το άρθρο 13 του Συντάγματος που μιλάει για τις θρησκευτικές ελευθερίες και τονίζει όλος ιδιαιτέρως ότι «η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη». Δεν βιάζεται η θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων, που όπως ειπώθηκε σε ποσοστό του 95 % είναι Ορθόδοξοι, όταν απαιτείται η απαγόρευση των λατρευτικών καθηκόντων των πολιτών; 

Θα κλείσω με μία παρατήρηση για την εκκωφαντική σιωπή της ιεραρχίας της εκκλησίας, που δεν προέβη κατά τη γνώμη μου σε δυο πολύ σοβαρές κινήσεις: Πρώτον γιατί δεν πήρε θέση απέναντι σε όλα τα χριστιανικά σωματεία και προσκείμενα στην Εκκλησία Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που έδιναν μία κατεύθυνση στο ποίμνιο προς το στρατόπεδο των αρνητών του κοροναϊού και δεύτερον γιατί δεν κινητοποιήθηκε με όλα τα μέσα που διαθέτει για να διεκδικήσει από την πολιτεία να λειτουργήσουν οι ναοί με το ίδιο καθεστώς που επικρατεί σε όλους τους χώρους συνάθροισης. 

Δυστυχώς το να προσπαθείς από τη μία να πείσεις μία μερίδα του πληθυσμού, που δεν πιστεύει στην ύπαρξη και στον κίνδυνο του κοροναϊού για το αντίθετο και από την άλλη να προσπαθείς να αποδείξεις ότι η οριζόντια μορφή αντιμετώπισης καταστρέφει ότι έχει μέχρι τώρα κατακτηθεί από την κοινωνία και την πολιτική τάξη και ότι αυτό στο τέλος θα φέρει κοινωνική έκρηξη τελικά είναι πολύ δύσκολο.