Πως μπορούμε να αποκτήσουμε το τακτικό πλεονέκτημα (Α μέρος)

Είναι γεγονός ότι οι υπερεξοπλισμοί της γείτονος μας απασχολούν σοβαρά το τελευταίο διάστημα επειδή συνδυάζονται με σωρεία προκλητικών κινήσεων που από καιρό έχουν αρχίσει να υπερβαίνουν τα εσκαμμένα (υπερπτήσεις μαχητικών Α/Φ, ΝΑVΤΕΧ, διακηρύξεις ερευνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, παράνομο Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο).

Αυτό είναι λογικό να κινητοποιεί διάφορες σκέψεις από ειδικούς και μή για τον τρόπο της δέουσας αντίδρασής μας. Ο πολύς κόσμος που δεν έχει εκ των πραγμάτων ασχοληθεί σε βάθος με το πρόβλημα θεωρεί ότι η επίλυσή του είναι απλή καί ότι μία κούρσα εξοπλισμών και από την πλευρά μας θα διόρθωνε αμέσως τα πράγματα. ‘Ομως το πρόβλημα είναι πολύ συνθετότερο γιατί υπάρχουν ορισμένες κομβικές παράμετροι που δεν λαμβάνονται υπόψη ακόμη και από πολλούς που έτυχε να έχουν καίριες θέσεις στην Δημόσια Ζωή, με αποτέλεσμα να εκφράζουν την γνώμη τους χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους αυτές τις κομβικές παραμέτρους.

Ας δούμε λοιπόν ποιές είναι αυτές οι κομβικές παράμετροι κατά σειράν σπουδαιότητας!

Α) Η πρώτη σοβαρή παράμετρος είναι ο χρόνος που έχουμε στην διάθεσή μας για να αποκτήσουμε το λεγόμενο τακτικό πλεονέκτημα. Δεν πιστέυω ότι υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι έχουμε άπλετο χρόνο στη διάθεσή μας, την στιγμή που η κλιμάκωση των ενεργειών που επιχειρεί η εξ’ ανατολών Γείτων διαρκώς αυξάνεται και ουδείς μπορεί να αποκλείσει ένα θερμό επεισόδιο που είναι ενδεχόμενο να οδηγήσει σε μεγαλύτερης διάστασης κλιμάκωση με ότι αυτό συνεπάγεται. ‘Οταν λοιπόν πολλοί ειδικοί και μή ισχυρίζονται ότι η εξασφάλιση Α/Φ F-35 ή Φρεγατών ΒΕLHARRA θα μας έλυνε το πρόβλημα, μάλλον πλανώνται, διότι η απόκτηση αυτών των συστημάτων για να πλαισιώσει το οπλοστάσιό μας, χρειάζεται τουλάχιστον 3-4 χρόνια από σήμερα ακόμη και αν είχαμε τις πιστώσεις να τα τα εξασφαλίσουμε. Μέχρι τότε όμως πολλά μπορεί να έχουν συμβεί που όλοι απευχόμαστε!

Επομένως είναι αναγκαίο να στραφούμε πρός λύσεις ΕΤΟΙΜΕΣ αλλά και ΠΟΛΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΤΕΡΕΣ. Οι λύσεις αυτές έιναι η εξασφάλιση Οπλικών Συστημάτων που μπορούν να μας δώσουν το τακτικό πλεονέκτημα με βάση τα ιστορικά δεδομένα των εξοπλισμών της Χώρας μας σε αντίστοιχες Ελληνο-Τουρκικές κρίσεις που κατά το παρελθόν απέδωσαν τα μέγιστα ως ικανές δυνάμεις αποτροπής. Και ιδού ορισμένα χαρακτηριστικά παρδείγματα από την ΠΑ (Θεωρείται ευνόητο ότι κατ’ ανάλογο τρόπο θα μπορούσαν να αποτυπωθούν και τα αντίστοιχα Προγράμματα του ΣΞ και του ΠΝ):

(1). Την δεκαετία του 1970 αποκτήσαμε 2 Μοίρες νέων μαχητικών Α/Φ αναχαίτισης F-1CG (που προορίζονταν προς παράδοση στην Γαλλική Αεροπορία) με βάση την συμφωνία Κωνσταντίνου Καραμανλή - Ζισκάρ ντ’ Εστέν (διπλωματική κίνηση τεράστιας σημασίας όπως αποδείχθηκε στα επόμενα 30 χρόνια) που υπερασπίστηκαν τον Ελληνικό εναέριο χώρο πολύ αποτελεσματικά γιατί πέραν των εξαιρετικών πτητικών τους χαρακτηριστικών και του απαράμιλλου βαθμού παραγωγής συνεχών πτήσεων μετά από επανεξυπηρέτηση [(SORTIE GENERATION RATE (SGR)], αποτελούσαν το ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ για τον αντίπαλο. Την ίδια δεκαετία αποκτήσαμε και 1 Μοίρα νέων βαρέων Μεταφορικών Α/Φ C-130 H, 1 Μοίρα νέων Πυροσβεστικών Α/Φ CL 215, ενώ στο τέλος της ίδιας δεκαετίας αποκτήσαμε 6 μεταχειρισμένα Α/Φ YS-11A από την Ολυμπιακή Αεροπορία, με αντικειμενικό σκοπό να περιορισθεί η χρήση των Α/Φ C-130H σε θέματα μεταφοράς Προσωπικού και τέλος επίσης 2 Μοίρες νέων μαχητικών Α/Φ Κρούσης Α/ΤΑ-7Η από το Αμερικανικό Ναυτικό με αποτέλεσμα να εξασφαλίσουμε το τακτικό πλεονέκτημα γιατί οι Γείτονες δεν διέθεταν (και ούτε ποτέ απέκτησαν) τέτοιον τύπο Α/Φ, με αποτέλεσμα πολύ σύντομα να καταλάβουν ότι η επιθετικότητά τους έπρεπε να περιορισθεί σημαντικά.

(2). Την δεκαετία του 1980 αποκτήσαμε μέσω του Προγράμματος Αμυντικής Βοηθείας προς την Ελλάδα από την Γερμανία έναν τεράστιο για τα Ελληνικά δεδομένα αριθμό 120 μεταχειρισμένων μαχητικών Α/Φ F-104G του Γερμανικού Ναυτικού (MINERVA PROJECT) και 28 μεταχειρισμένων ελαφρών μεταφορικών Α/Φ DORNIER-28 (VENUS PROJECT) σε πτήσιμη κατάσταση και εξαιρετικά συντηρημένα. Αυτή ήταν μια πολύ σημαντική διπλωματική επιτυχία της Κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί εκμεταλλεύτηκε σωστά την μετουσίωση μέρους των Γερμανικών αποζημιώσεων του Β’ΠΠ σε είδος και μάλιστα στον σωστό χρόνο, αφού προηγηθήκαμε των Γειτόνων στην απόκτησή τους, που ήταν η εναλλακτική επιλογή της Γερμανικής Κυβέρνησης εάν η Ελλάδα δεν τα απεδέχετο. Τα Α/Φ αυτά πλαισίωσαν επιτυχώς τις Μοίρες Αναχαίτισής μας εξαιρετικά, πρώτα γιατί εκάλυψαν τις απώλειες που είχαμε από ατυχήματα και ύστερα γιατί έδωσαν στις Μοίρες μας την δυνατότητα μεγίστου SORTIE GENERATION RATE (SGR), λόγω του μεγάλου τους αριθμού αλλά και των ανταλλακτικών τους που ήταν αναγκαίος ώστε να εξασφαλισθεί το τακτικό πλεονέκτημα στο Αιγαίο. ‘Ηταν δε χαρακτηριστικά τα σχόλια των πιλότων μας ότι τα Α/Φ αυτά ήταν σαν πραγματικά βέλη έναντι των παλαιοτέρων ομοιοτύπων που είχαμε παραλάβει μέσω FMS. Παράλληλα τα ελαφρά μεταφορικά εκάλυψαν σημαντικές ανάγκες μεταφοράς Προσωπικού & Υλικών στα νησιά μας (εξοικονομώντας έτσι πολύτιμες ώρες πτήσεως από τα C-130) και επιτήρησης εναερίου χώρου αλλά και ελέγχου των ραδιοβοηθημάτων μας. Την ίδια δεκαετία πραγματοποιήθηκε και η λεγόμενη Αγορά του Αιώνα με 2 Μοίρες νέων μαχητικών Μ-2000 (TALOS PROGRAMME) από την Γαλλία και άλλες 2 Μοίρες νέων μαχητικών F-16C/D BLK30 απο τις ΗΠΑ (PEACE XENIA I PROGRAMME) που όχι μόνο σταθεροποίησαν την κατάσταση αλλά και μας έδωσε το τακτικό πλεονέκτημα γιατί εκτός απο το F-1CG & A/TA-7H η Χώρα μας είχε στην διάθεσή της ετοιμοπόλεμους 2 άγνωστους τύπους μαχητικών Α/Φ και έναν ακόμη νεότατο τύπο M-2000 επίσης αγνώστων δυνατοτήτων για τους Γείτονες, οι οποίοι προηγήθηκαν Ημών στην εξασφάλιση F-16C/D BLK30 από τις ΗΠΑ.

(3). Την δεκαετία του 1990 έγινε η πρώτη αναβάθμιση των μαχητικών F-16C/D BLK30 με σημαντικότατη συμμετοχή της ΕΑΒ. Επίσης αποκτήσαμε 1 Μοίρα μεταχειρισμένων μαχητικών Α/Φ F-4E στο πλαίσιο του SOUTHERN REGION AMENDMENT (SRA) των ΗΠΑ πού είχαν λάβει μέρος στις επιχειρήσεις του Περσικού Κόλπου, για αναπλήρωση απωλειών των Α/Φ F-4E των προγραμμάτων PEACE ICARUS I & II, (η παράδοση των είχε γίνει επί επταετίας) αλλά και 1 Μοίρα μεταχειρισμένων φωτογραφικών FR-4E της Γερμανικής Αεροπορίας και 2 Μοίρες μεταχειρισμένων μαχητικών Α/Φ Κρούσης από τα αποθέματα του Αμερικανικού Ναυτικού A/TA-7C, για αναπλήρωση απωλειών των ήδη υφισταμένων τότε Α/ΤΑ-7Η. Τεράστια Διπλωματική επιτυχία της Κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη γιατί κατάφερε όχι μόνον να κρατήσει την εύθραυστη ισορροπία στο Αιγαίο, αλλά να επιτύχει το τακτικό πλεονέκτημα από την άμεση παράδοση των Α/Φ αυτών σε λιγώτερο από 1 χρόνο σε πλήρως επιχειρησιακή κατάσταση για την υπεράσπιση του Εθνικού Εναέριου Χώρου μας και μάλιστα με επιπλέον Α/Φ Κρούσης, αντίστοιχα των οποίων οι Γείτονες ποτέ δεν απέκτησαν. Παράλληλα η τότε Κυβέρνηση απεφάσισε και την αγορά και 2 νέων Μοιρών Α/Φ F-16C/D BLK50 (PEACE XENIA II PROGRAMME) αμέσως μόλις η Γείτων αποφάσισε την προμήθεια 2 νέων Μοιρών Α/Φ F-16C/D BLK40.έ

(4). Την δεκαετία του 2000 η Κυβέρνηση Κώστα Σημίτη απεφάσισε την προμήθεια 2 επιπλέον Μοιρών νέων Α/Φ F-16 C/D BLK 52+ (PEACE XENIA III PROGRAMME) με βλήματα AMRAAM, HARM & MAVERICK την αναβάθμιση 1 Μοίρας Μ-2000 σε Μ-2000-5 ( με σημαντική συμμετοχή της ΕΑΒ) και τον εξοπλισμό τους με βλήματα MICA & SCALP, την προμήθεια Ε/Π CSAR Super Puma, των εκπαιδευτικών Α/Φ Βασικής Εκπαίδευσης T-6A, του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης ERIEYE και των αντιαεροπορικών συστημάτων Μεγάλων & Μικρών αποστάσεων PATRIOT & CROTALE αντίστοιχα και νέα πυροσβεστικά Α/Φ CL-415 για να ενισχύσει τον στόλο των στόλο των παλαιών Α/Φ CL-215 και νέα Μεταφορικά Α/Φ μέσης μεταφορικής ικανότητας C-27J με σκοπό να απαλλάξει τα Α/Φ C-130 από αποστολές ρουτίνας και μικρότερων φορτίων. Τέλος απεφάσισε 2 επιπλέον σοβαρές αναβαθμίσεις, των Α/Φ F-4E (PI-I &PI II) σε PI-2000 από την Γερμανική DASA με σημαντική συμμετοχή της ΕΑΒ και των Α/Φ C-130 σε glass cockpit configuration SPAR με επίσης πολύ σημαντική συμμετοχή της ΕΑΒ.

(5). Στο τέλος της ίδιας δεκαετίας η Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή παρέλαβε άλλες 2 Μοίρες νέων Α/Φ F-16 C/D BLK 52+ Adv (PEACE XENIA IV PROGRAMME) η παραγγελία των οποίων έγινε το 2005.

Αυτός ο συνδυασμός μεγάλης Αεροπορικής Ισχύος και εν πολλοίς άγνωστος στον Αντίπαλο ( F-1CG, M-2000 & Μ-2000-5, A/TF-7H & A/TA-7C, F-16 C/D BLK 52+ & F-16 C/D BLK 52+ Adv, PATRIOT & CROTALE ) είναι και ο λόγος που μέχρι και σήμερα καταφέρνουμε να κρατάμε τις εύθραυστες ισορροπίες στο Αιγαίο.

Αν επιχειρήσουμε να καταμετρήσουμε από το 1970 ως σήμερα τα προγράμματα απόκτησης νέων Α/Φ έναντι μεταχειρισμένων και επίσης τα Προγράμματα Αναβάθμισης που αποφασίσαμε και υλοπιοήσαμε θα δούμε ότι σε αυτά το 50 χρόνια έγιναν 14

προγράμματα απόκτησης νέων Α/Φ (συμπεριλμβανομένων και των Εκπαιδευτικών και Πυροσβεστικών), έναντι 7 προγραμμάτων απόκτησης μεταχειρισμένων και 4 Αναβαθμίσεων με σημαντική συμμετοχή της ΕΑΒ, που δείχνει πεντακάθαρα ότι τις ανάγκες μας τις καλύπτουμε εξ’ ίσου καλά και με νέα αλλά και με μεταχειρισμένα Α/Φ όπως και με αναβαθμίσεις τους όπου υπάρχει σημαντική συμμετοχή της Εγχώρια Αμυντικής Βιομηχανίας.

Συνεχίζεται...

*Ο κ. Πετρίδης είναι υποπτέραρχος (ΜΑ) ε.α.  (22ας ΣΜΑ, τάξη 1974). Μηχανολόγος Μηχανικός Πανεπιστημίου Πατρών (1981). Αεροναυπηγός Μηχανικός US NAVAL Postgraduate School (1986). Εκπρόσωπος Ελλάδος στο Δ.Σ της NAMSA (νυν NSPA 2001-2004). Aviation Programme Manager NATO Support & Procurement Agency (NSPA 2009-2017)

Μέλος: Αεροπορικής Ακαδημίας Ελλάδος (ΑΑΚΕ) - Επιστημονικού Συλλόγου Μηχανικών Αεροπορίας (ΕΣΜΑ - Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολής Ικάρων (ΣΑΣΙ) - Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) - Κιβωτού Ολιστικής Παιδείας Ε.Δ

Μέλος: ΔΣ Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Στρατιωτικών (ΠΟΣ)