Θανάσης Καλύβας στο newshub.gr: «Έχουν γίνει θαύματα στα θερμοκήπια της Κρήτης αλλά έχουμε ακόμα δρόμο»

Διαφορετικός είναι ο «κόσμος» των θερμοκηπίων της Κρήτης, σε σχέση με όλες τις άλλες καλλιέργειες του νησιού μας. Ο επιχειρηματίας Θανάσης Καλύβας, που εδώ και πολλά χρόνια δραστηριοποιείται στον έλεγχο και την πιστοποίηση των αγροτικών προϊόντων, μιλάει στο newshub.gr για τα «μικρά θαύματα» των θερμοκηπίων της Νότιας Κρήτης, που ουδεμία σχέση έχει η δική τους δραστηριοποίηση σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο κλάδο της αγροτικής παραγωγής.

«Στο λάδι δεν υπάρχει διαπραγματευτής τιμής. Στη σταφίδα δεν έχουμε πια τίποτα. Στα κηπευτικά όμως έχουμε κηπευτικά με ημερομηνίες ορόσημο που έπαιξαν ρόλο και έσωσαν την κατάσταση. Η πρώτη ημερομηνία είναι το 1992 όταν ξεκίνησαν τα νέα δημοπρατήρια να σχηματοποιούν το νέο εμπόριο. Αυτό κράτησε περίπου μια δεκαετία. Και από κει και πέρα άλλαξαν οργανωτικά. Ενώ υπήρχε μία μεγάλη αντιπάθεια προς τους συνεταιρισμούς, οι συνεταιρισμοί μετά έγινε ένα πολύτιμο εργαλείο που δημιουργήθηκε από την πλευρά των άτυπων δημοπρατηρίων κι έτσι δομήσαμε τους νέους συνεταιρισμούς της νέας γενιάς εκείνης  της εποχής στις συγκεκριμένες περιοχές.

Στη συνέχεια έχουμε φτάσει στο 2009 που είναι η ημερομηνία ορόσημο που πλέον οι συνεταιρισμοί αυτοί με τη βοήθεια και τη δική μου, περάσαμε στην ευρωπαϊκή εναρμόνιση και μετεξελίχθηκαν σε οργανώσεις παραγωγών. Αυτές οι οργανώσεις λοιπόν κατέθεσαν στην Ε.Ε. επιχειρησιακά προγράμματα σε ετήσια βάση και άρχισαν να δημιουργούν μια άλλη αναπτυξιακή λογική, με πολύ σφιχτά δημοσιονομικά, με απόλυτο έλεγχο και έτσι μετά από 15 χρόνια καταγράφουμε πολύ μεγάλες αλλαγές».

Όπως τονίζει ο Θανάσης Καλύβας, μέσα σε δεκαπέντε χρόνια, οι αλλαγές που καταγράφονται για τα θερμοκηπιακά προϊόντα του δήμου Βιάννου είναι πολύ μεγάλες. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει, όταν το 1995 καταστράφηκε η ντοματοπαραγωγή της Βιάννου από θεομηνίες η παραγωγή των αγγουριών της Βιάννου, τότε η παραγόμενη ποσότητα δεν ξεπερνούσε τους 300 με  500 τόνους και σήμερα υπερβαίνει τους 10.000 τόνους!

«Δηλαδή τότε μοιραστήκαμε τη στενοχώρια και τη λύπη και ο θρήνος για τη χαμένη παραγωγή και τώρα έχουμε φτάσει σε ύψος ρεκόρ από εισόδημα. Δηλαδή έχουμε περάσει τα 10 εκατομμύρια ευρώ ήδη οι παραγωγοί το χρόνο, μέσα από σωστές υποδομές και σωστές υποδομές και σωστές επενδύσεις. Μετά λοιπόν ακολούθησαν οι πάγιες υποδομές. Η Άρβη, όταν εγώ την παρέλαβα το 2007 ήταν σε μία σιδεροκτασκευή, σήμερα είναι ο πρώτος εξαγωγικός συνεταιρισμός, με μια καθετοποιημένη οργάνωση και σύγχρονες εγκαταστάσεις», όπως τονίζει ο Θανάσης Καλύβας.

Το κόστος παραγωγής

Στο μεταξύ, για το «αγκάθι» που λέγεται κόστος παραγωγής, ο Θανάσης Καλύβας τονίζει ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρος τρόπος προκειμένου να μπορούμε να καθορίσουμε το κόστος παραγωγής.

«Το κόστος παραγωγής διαμορφώνεται από τον όγκο παραγωγής και το κόστος των εισροών. Ο ενδιάμεσος ισοσταθμιστής είναι η τιμή. Αν έχω λοιπόν ένα θερμοκήπιο που παράγει 80 τόνους το στρέμμα, δεν έχει το ίδιο κόστος παραγωγής που κάνει 17 τόνους το στρέμμα. Αν έχουμε ένα λιόφυτο που παράγει 2 τόνους ελαιολάδου το στρέμμα, δεν είναι το ίδιο κόστος παραγωγής με ένα λιόφυτο που παράγει 1 τόνο ελαιολάδου το στρέμμα. Τα συλλογικά στρέμματα δίνουν μεγάλες λύσεις ως προς το κόστος παραγωγής. Και μεγάλες λύσεις σημαίνει, ότι το κόστος παραγωγής μπορεί να προσδιοριστεί με απόλυτη σαφήνεια σε μία οργανωμένη Οργάνωση Παραγωγών. Εμείς σαν επιχείρηση έχουμε δώσει βάρος πάνω στην κοστολόγηση της αγροτικής παραγωγής με λογισμικά ούτως ώστε ο κάθε άνθρωπος να μπορεί μόνος του να διαχειρίζεται αυτό το εργαλείο της πληροφορικής για να μπορεί να αποτυπώνει ακριβώς και να έχει στο τέλος το κόστος. Ας πούμε ένα παράδειγμα, έχουμε συλλογικά σχήματα, έχουμε την αμπελουργία, έχουμε το κρασί. Και έχουμε 10.000 αμπέλια σε επίπεδο Κρήτης. Δεν θα έπρεπε να ξέρουμε πόσο νερό χρειαστήκαμε; Δεν θα πρέπει να ξέρουμε πόσα εργατικά χέρια χρειαστήκαμε; Δεν θα πρέπει να ξέρουμε πόσα λιπάσματα χρειαστήκαμε»;

Όπως καταλήγει ο Θανάσης Καλύβας «αυτό που δεν έχουμε μέχρι σήμερα είναι ένα καθετοποιημένο πρωτόκολλο»…