Κατερίνα Σπυριδάκη: «Οριακή κατάσταση στο ΠΑΓΝΗ – Σε κίνδυνο η φροντίδα παιδιών με καρκίνο»

Σε κοινοβουλευτική παρέμβαση προχώρησε η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, καταθέτοντας Ερώτηση προς τον Υπουργό Υγείας για τη δραματική κατάσταση που επικρατεί στην Παιδοαιματολογική-Παιδοογκολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ). Την εν λόγω κοινοβουλευτική πρωτοβουλία συνυπογράφουν η Βουλευτής Ηρακλείου Ελένη Βατσινά και ο Βουλευτής Ιωαννίνων και Τομεάρχης Υγείας του ΠΑΣΟΚ, Ιωάννης Τσίμαρης.

Όπως επισημαίνεται στην Ερώτηση, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί «προκαλεί έντονη ανησυχία και εύλογο κοινωνικό προβληματισμό», καθώς πρόκειται για «τη μοναδική εξειδικευμένη δομή για την αντιμετώπιση παιδιατρικών κακοηθειών στην Κρήτη», η οποία καλύπτει το σύνολο της Περιφέρειας αλλά και μεγάλο μέρος της νότιας νησιωτικής χώρας.

Η Κλινική, που διαχειρίζεται «ιδιαίτερα σύνθετα και βαριά περιστατικά, όπως λευχαιμίες, λεμφώματα και άλλες κακοήθειες», βρίσκεται «αντιμέτωπη με μια παρατεταμένη κατάσταση υποστελέχωσης και αυξημένης πίεσης» , θέτοντας σε δοκιμασία την ασφαλή λειτουργία της.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα της ιατρικής στελέχωσης, καθώς «από έξι (6) ιατρούς περιορίστηκε δραστικά», με αποτέλεσμα σήμερα να καλύπτονται οι ανάγκες «ακόμη και με τη συνδρομή αγροτικών ιατρών», οι οποίοι «δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ανάγκη για εξειδικευμένο προσωπικό στην παιδιατρική αιματολογία-ογκολογία».

Αντίστοιχα, ως προς την ακαδημαϊκή λειτουργία, καταγράφεται ότι «για μεγάλο χρονικό διάστημα […] η Κλινική λειτουργούσε με ένα (1) μόνο μέλος ΔΕΠ», ενώ η πρόσφατη αύξηση σε δύο μέλη προέκυψε «μέσω μετακίνησης […] και όχι μέσω νέας πρόσληψης» , γεγονός που αναδεικνύει τη διαχρονική υποστελέχωση.

Σημαντικά προβλήματα καταγράφονται και στη λειτουργική δυναμικότητα της Κλινικής. «Η Κλινική διαθέτει δεκαοκτώ (18) κλίνες, ωστόσο στην πράξη δεν αξιοποιούνται πλήρως, καθώς πρόκειται για δίκλινους θαλάμους που δεν μπορούν πάντα να φιλοξενήσουν δύο παιδιά ταυτόχρονα, λόγω της ιδιαίτερα ευάλωτης κατάστασης των ασθενών. Ως εκ τούτου, η πραγματική δυναμικότητα περιορίζεται σημαντικά, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόσθετη πίεση στη διαχείριση των περιστατικών, τα οποία απαιτούν μακρές νοσηλείες και επαναλαμβανόμενες εισαγωγές».

Την ίδια στιγμή, η λειτουργία της δομής «στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο φιλότιμο του προσωπικού», το οποίο καλείται να ανταποκριθεί σε αυξημένες ανάγκες «υπό συνθήκες εντατικοποίησης της εργασίας» .

Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι και η έλλειψη βασικών υποστηρικτικών ειδικοτήτων. Όπως τονίζεται, «δεν υφίσταται οργανική θέση ψυχολόγου, ενώ δεν υπάρχει μόνιμη κοινωνική λειτουργός», με αποτέλεσμα η ψυχοκοινωνική στήριξη να παρέχεται «αποσπασματικά» .

Επιπλέον, η λειτουργία των θαλάμων μεταμόσχευσης από το 2020, χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση προσωπικού, έχει δημιουργήσει πρόσθετη πίεση, καθώς «η ίδια ομάδα προσωπικού καλείται να καλύψει τόσο τις μεταμοσχεύσεις όσο και τις λοιπές νοσηλείες» .

Παρά το γεγονός ότι ο εξοπλισμός διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο, αυτό επιτυγχάνεται «σε σημαντικό βαθμό μέσω χορηγιών», ενώ οι υποδομές παραμένουν «παλαιές και ανεπαρκώς ανακαινισμένες», στοιχείο που καταδεικνύει την απουσία ουσιαστικής κρατικής μέριμνας.