Γνωρίζαμε;

Η Ζωή είναι πολύ διαφορετική, όταν την ζούμε

απ’ ότι όταν την κρίνουμε

Ζορζ Σιμενόν

Γνωρίζαμε την υποταγή του Κράτους στο οικονομικο-μιντιακό σύμπλεγμα,αλλά τόση λαϊκιστική πελατειακή γραφειοπαθολογία [Μηνάς Σαματάς], πρώτη φορά συναντάμε.

Γνωρίζαμε την παραγλωσσική πολιτική των ψεμμάτων [Ουμπέρτο Έκο], όμως τέτοια ολοκληρωτική επικράτηση των fake news στην πολιτική ζωή, πρώτη φορά συναντάμε.

Γνωρίζαμε τη «στρατευμένη λογοτεχνία ή και φιλοσοφία» [Ζαν Λακρουά], αλλά παρόμοια «στρατευμένη διαπλοκή των διανοουμένων», πρώτη φορά συναντάμε.

Γνωρίζαμε το «πνεύμα των καιρών» και τον ψυχισμό του λαού [Γκουστάβ ΛεΜπον], όμως τόση πίεση στους δημοκρατικούς θεσμούς [ακόμα και στην Ιδέα της Δημοκρατίας] από τις πλατείες, πρώτη φορά συναντάμε.

Γνωρίζαμε τη μη-ύπαρξη ιδεατής κοινωνίας που κρύβεται μέσα στην πραγματική [Εμίλ Ντυρκέιμ], αλλά η ανάδειξη των περιθωριακών αντιλήψεων και πρακτικών σε κορωνίδα του δικαιωματισμού, πρώτη φορά συναντάμε.

Γνωρίζαμε τις τεχνικές πειθαρχοποίησης του σώματος και της ψυχής [Μισέλ Φουκώ], όμως τέτοια αστυνόμευση της σκέψης [από τα big data μέχρι τους sensitivity readers της πολιτικής ορθότητας], πρώτη φορά συναντάμε.

Γνωρίζαμε ότι η Ιστορία προχωράει με καταστροφές [Καρλ Γιάσπερς], όμως μία χώρα που αυτοκαταστρέφεται στο όνομα της επιπόλαιης [και περιούσιας;] «ιδιοτυπίας της», πρώτη φορά συναντάμε.

Δεν γνωρίζουμε ποιός σχεδιάζει το μέλλον της Πατρίδας, αλλά δίχως εθνική στρατηγική, πολιτικό ορθολογισμό και δημοκρατική συναίνεση [έστω συμβιβαστική] για έγκριση και έλεγχο, θα ζούμε σε μία μετέωρη [απο-]νομιμοποίηση όλων, σε μία διαρκή αμφισβήτηση και σε μία κοινωνία της μισής [βολικής] αλήθειας, δηλαδή σ’ένα ψευδή μετα-διαφωτισμό, όπου η εικονική αναπαράσταση του πραγματικού Κόσμου θα μας παρασύρει όλο και περισσότερο στο βάθος των άχρηστων [και αχρείαστων] λαών στη εξέλιξη της Ιστορίας.

Δεν γνωρίζουμε ποιός σχεδιάζει το μέλλον της Πατρίδας, αλλά δίχως εθνική στρατηγική, πολιτικό ορθολογισμό και δημοκρατική συναίνεση θα ζούμε σε μία μετέωρη [απο-]νομιμοποίηση όλων και σε μία κοινωνία της μισής [βολικής] αλήθειας, δηλαδή σ’ένα ψευδή μετα-διαφωτισμό, όπου η εικονική αναπαράσταση του πραγματικού Κόσμου θα μας παρασύρει όλο και περισσότερο στο βάθος των άχρηστων [και αχρείαστων] λαών στη εξέλιξη της Ιστορίας.

*o Γιάννης Πανούσης, ειναι Αρθρογράφος, Τέως Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Καθηγητής Εγκληματολογίας Παν/μιου Αθηνών