Η υπόθεση Καλογρίτσα και η συνέχεια

Ο Μανώλης Ροΐδης έγραψε, ότι  όλες οι χώρες έχουν δύο Βουλές, την Άνω Βουλή και την Κάτω  Βουλή, ενώ εμείς έχουμε μόνο μια,  την ανωκάτω.  

Αυτή είναι μία διαχρονική αλήθεια, που σήμερα αποτυπώνεται στην πολιτική κατάσταση της χώρας, η οποία ενώ αντιμετωπίζει σωρεία -ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά- σοβαρών προβλημάτων, όπως την πανδημία και τις συνέπειες της, την τούρκικη επεκτατική πολιτική και το μεταναστευτικό, την παγκόσμια οικονομική και υγειονομική κρίση, που ανατρέπει τις μέχρι τώρα προϋποθέσεις για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και τις διαφαίνομες γεωπολιτικές ανατροπές στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, εμείς κατατρεχόμεθα με πολιτικές αντεγκλήσεις δείχνοντας ο ένας τον άλλο με το δάκτυλο και πετώντας τόνους λάσπης για θέματα που κατά βάση είναι δικαστικά, τα οποία πρέπει να εξεταστούν χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και ερμηνείες.
     
Συνήθως μετά από κάθε κυβερνητική αλλαγή, η νέα κυβέρνηση κάνει απογραφή του τι παρέλαβε από την προηγούμενη κυβέρνηση  και στη συνέχεια, όταν  αρχίζει να μειώνεται η δημοτικότητα της προσπαθεί να την ανακτήσει αποκαλύπτοντας οικονομικά ή διαφθοράς σκάνδαλα μελών της προηγούμενης κυβέρνησης ή παραγόντων συνδεόμενων με αυτή, πραγματικά ή πεποιημένα, αν κρίνουμε από την αιτιολογία των αθωωτικών δικαστικών αποφάσεων ή βουλευμάτων του Ειδικού Δικαστηρίου. 

Πολλές φορές όταν μία κυβέρνηση κρίνει, ότι με την παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο μελών προηγούμενης κυβέρνησης πέτυχε το σκοπό της και δεν τη συμφέρει πολιτικά η συνέχιση της διαδικασίας ή η έκβαση της δίκης είναι αβέβαιη, με ειδικό νόμο παραγράφει τα αδικήματα και η υπόθεση τίθεται στο αρχείο, αλλά οι εντυπώσεις μένουν για μελλοντική πολιτική εκμετάλλευση.
     
Συνήθως η σκανδαλολογία αρχίζει με αόριστες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες φιλικές προς την κυβέρνηση, τώρα και στο διαδίκτυο και κορυφώνεται σταδιακά μέχρι την υποβολή κάποιας μηνύσεως, που αποστέλλεται από την Εισαγγελία στη Βουλή ή υποβάλλεται  πρόταση δίωξης από τριάντα τουλάχιστον βουλευτές για να δρομολογηθεί η διαδικασία του άρθρου 86 του Συντάγματος. 

Φυσικά αυτό συμβαίνει μόνο για τους αντιπάλους της κυβέρνησης, ενώ για τους εκάστοτε ημετέρους η υπόθεση αρχειοθετείται, είτε στη δικαστική προδικασία είτε στη Βουλή, γιατί οι βουλευτές της συμπολίτευσης ψηφίζουν κομματικά αντί κατά συνείδηση (αρθ.60Σ).
     
Η υπόθεση που ξεκίνησε με την αγωγή Καλογρίτσα εμπλέκει τον τέως Υπουργό κ. Νίκο Παπά και άλλους ημεδαπούς, κυρίως όμως  διεθνείς παράγοντες με ύποπτες οικονομικές και τραπεζικές συναλλαγές, που μπορεί να συνιστούν ποινικά αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος, γιατί για τη διακρίβωση τους, μόνο ως προς τον τέως υπουργό, απαιτείται άδεια της Βουλής. 

Το ζήτημα είναι κατεξοχήν και μόνο δικαστικό και όχι πολιτικό, γιατί αν αληθεύουν οι κατηγορίες, οι πράξεις του δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο των καθηκόντων του ως υπουργού, αλλά του κομματικού παράγοντα, που  με ατομική ευθύνη προσπαθεί να δημιουργήσει κομματική τηλεόραση. 

Τέτοιες πρακτικές δεν συνάδουν με κράτος δικαίου που είναι η χώρα μας. Ο κ. Παπάς και η αντιπολίτευση, αντί να τοποθετηθούν  επί των κατηγοριών, απαντούν πολιτικά με αντεπίθεση επί προσωπικού επιπέδου, ζητώντας από την κυβέρνηση απαντήσεις επί διαφόρων αιτιάσεων ,που δεν έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση, δηλαδή με τρόπο ,που στη Λογική λέγεται argumentum ad hominem ή λαϊκά κοίτα ποιος μιλάει ή ποδοσφαιρικά σημειώστε Χ. 

Η αντίδραση αυτή σημαίνει για αυτούς, που καταλαβαίνουν συνομολόγηση των πραγματικών περιστατικών, που τους αποδίδονται.  Δεν γνωρίζω, εάν η στάση αυτή συμφέρει πολιτικά την αντιπολίτευση μακροχρονίως, αλλά προςτο παρόν προσπαθούν να αποφύγουν το σκόπελο, μπορώ όμως να διαβεβαιώσω, ότι οι αόριστες κατηγορίες σε προσωπικό επίπεδο, χωρίς να κατονομάζονται συγκεκριμένα πρόσωπα, σαφώς επιβαρύνουν το πολιτικό κλίμα και τη προοπτική συνεργασίας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων ενόψει των δύσκολων καταστάσεων και κρίσιμων στιγμών, που διέρχεται η χώρα μας. 

Η υπόθεση όμως από δικαστικής πλευράς δεν έχει ακόμα αρχίσει και αναμένεται μακρά διαδικασία, ενώ από πολιτικής θα κορυφωθεί εάν και πότε γίνει συζήτηση στη Βουλή κατά το άρθρο 86Σ.

Όλοι διακηρύσσουν ότι έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα η αντιπολίτευση  με την αναφορά , ότι δύο αρεοπαγίτες δωροδοκήθηκαν καλυμμένα χωρίς να τους κατονομάζει υποσκάπτει το κύρος της. Προσωπικά και πιστεύω όλοι οι σκεπτόμενοι συμπολίτες ζητούμε να αποκαλυφθούν αμέσως τα ονόματα των αρεοπαγιτών, άλλως η υποψία πέφτει στο σύνολο των μελών του Αρείου Πάγου, που σημαίνει ότι το Άλας εμωράνθη.

*Ο Λέανδρος Τ. Ρακιντζής είναι Αρεοπαγίτης ε.τ.