Ως ανίδεος νεκρός καταφαίνεται…

Το ερώτημα είναι αν μπορέσει η αριστερά να βρει την ενότητα και τη δύναμη να βγει στο προσκήνιο. Όσες φορές ήταν ενωμένη σε πλατιά μέτωπα κυριάρχησε και βοήθησε τη χώρα σε δύσκολες καταστάσεις. Τώρα τι γίνεται; Ως φαίνεται προκαλεί απορίες και δισταγμούς. Συνεχόμενες διασπάσεις, πολυδιασπάσεις που προκαλούν απογοητεύσεις και αποχή του κόσμου. Ο συστημικός λόγος μπλέκει με την υποτονική αντιπολίτευση και το καθεστώς κυριαρχεί έστω και λαβωμένο, ενώ το ντεκόρ συνοδεύεται από τους ακίνδυνους τσαμπουκάδες της  φαύλης ακροδεξιάς. Οι τάσεις ενίσχυσης της Πλεύσης Ελευθερίας δείχνουν ότι η κουλτούρα του θυμού και της οργής με δυναμικό λόγο συγκινεί ευρύτερο κόσμο.

Αυτό βέβαια δεν αρκεί. Αλλά ο αντισυστημικός λόγος και οι απαιτήσεις για Δικαιοσύνη και κράτος δικαίου είναι βασικό θέμα στις αγωνίες του κόσμου. Έστω και ο αντισυμβατικός λόγος δείχνει τις ανησυχίες. Όμως οι καταπιεσμένες γενιές και οι λαϊκοί άνθρωποι που αγωνίζονται να επιβιώσουν, απαιτούν να ζήσουν. Το 90% του κόσμου είναι απείρως μεγαλύτερο από το ελάχιστο 3-5% που εξουσιάζει τη χώρα, υποταγμένο όμως στις ισχυρές παγκόσμιες δυνάμεις. Προτεκτοράτο κατάντησαν τη χώρα με την χρεωκοπία, τα μνημόνια και τα υπέρογκα χρέη που είναι σφικτή θηλιά στο λαιμό της. Λεηλάτησαν τη χώρα οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και σαν χρεωκόπησε το 2008 μας παράδωσαν στους δανειστές. Το σύνθημα «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και ο οικουμενικός ελληνισμός αποκτούν νέο περιεχόμενο στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, της υποταγής στις απαιτήσεις των ισχυρών της γης, που μεταμορφώνονται σε όλο και πιο τυραννικά καθεστώτα. Ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση κουμάντο κάνουν τα λόμπι και δυνάμεις που δεν νομιμοποιούνται με τη ψήφο των ευρωπαϊκών λαών. Η εξουσία και ο πλούτος θρέφουν τις ορέξεις για τυραννικά καθεστώτα.

Γιατί όμως η κοινωνία μένει απαθής ενώ ταυτόχρονα χαρίζει χειροκροτήματα σε ανόητες αφηγήσεις, μικροεπιδοματικές πολιτικές φτώχειας και σε εθνικιστικά κηρύγματα της διαπλεκόμενης δεξιάς με τη μάσκα των εκσυγχρονιστών και της ακροδεξιάς. Εθισμός και χειραγώγηση με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα της αυταπάτης δυστυχώς κυριαρχούν. Φοβίζουν τον κόσμο για να αισθάνεται φοβισμένος, απειλούμενος και αδύναμος. Ποιος δίνει σήμερα ελπίδα; Ποιος στηρίζει τα κινήματα ώστε να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι έρχονται καλύτερες μέρες; Ποιος δείχνει σήμερα ότι μπορεί να στηρίξει ένα κράτος δικαίου και ουσιαστική Δημοκρατία με θεσμούς που θα λειτουργούν;

Η πολυδιασπασμένη κεντροαριστερά μικρομεγαλίζει ενώ το εγώ των ηγετικών ομάδων κατασπαράσσει το εμείς! Μιλάνε όλοι συνεχώς και για δημοκρατικό σοσιαλισμό με κοινωνικό μοντέλο ανάπτυξης, με σταθερούς δεσμούς με τα κινήματα, τους νέους, τους εργαζομένους, τις παραγωγικές τάξεις και τους συνταξιούχους, αποφεύγουν να κουβεντιάζουν! Μάλλον δείχνουν να νοιάζονται για θέσεις και κάποιους ρόλους χωρίς να αφήνουν να μπουν οξυγόνο, νέες ιδέες, νέοι και άφθαρτοι ανθρώποι μπροστά. Δείχνουν να φοβούνται τους σκεφτόμενους ανθρώπους που είναι φορείς νέων, πρωτότυπων και διαφορετικών ιδεών. Η αποκέντρωση και η τοπική αυτοδιοίκηση δεν έχουν δυναμικό ρόλο στο λόγο της κεντροαριστεράς. Άλλωστε σαν κυβέρνηση για πέντε χρόνια διατήρησε τις αποκεντρωμένες διορισμένες περιφερειακές διοικήσεις, όπως τα ίδια είχαν πράξει και οι σοσιαλδημοκρατικές εκσυγχρονιστικές κυβερνήσεις και εκείνες της λαϊκής δεξιάς.

Τα ίδια και η επόμενη και τωρινή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που ακόμη περισσότερο στερεί πόρους, εργαλεία και αρμοδιότητες από την Τ.Α. κάνοντας το κράτος ακόμη πιο συγκεντρωτικό! Και τώρα ετοιμάζει νέους εκλογικούς νόμους που θα καθοδηγούν τις ψήφους των πολιτών στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, που στην ουσία καταργούν την νομιμοποίηση των αιρετών. Φοβούνται ακόμη τις τοπικές και περιφερειακές συμμαχίες των προοδευτικών δυνάμεων που δείχνουν το δρόμο και στη κεντρική πολιτική σκηνή. Δείχνουν να φοβούνται την παράδοση του λαού μας για συλλογική δράση μέσα από τις κοινότητες και τις λαϊκές συνελεύσεις με στοιχεία άμεσης Δημοκρατίας. Κι έτσι τα βασικά κόμματα εξουσίας λυμαίνονται το δημόσιο πλούτο της χώρας. Όσο βέβαια άφησαν τα ξένα συμφέροντα με τις μνημονιακές επελάσεις και τις φριχτές πολιτικές που χαράσσονται από τα λόμπι και τα υπερσυγκεντρωτικά κυβερνεία. Η κουλτούρα του θυμού και της οργής δεν αρκεί. Απαιτούνται προγράμματα, θέσεις, διεκδικήσεις και ελπίδα στο κόσμο. Απλές και κατανοητές θέσεις ενάντια την ολιγαρχία των υπερπλουσίων, των συστημικών υπηρετών και όχι γενικόλογους γλωσσικούς θορύβους.

Το αυταρχικό, συγκεντρωτικό και διαπλεκόμενο κράτος κτίζεται συστηματικά κι ο προοδευτικός κόσμος απέχει. Απαιτούνται πολιτικές που θα έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις εξουσιαστικές και κυβερνητικές δυνάμεις στα σπουδαία θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία. Η χώρα ξεπουλιέται συνεχώς κομμάτι – κομμάτι και το χρέος είναι στα ύψη! Για ποιότητα Δημοκρατίας δεν μπορούμε να μιλήσομε σήμερα παρά μόνο για κρίση πολιτικής που βιώνομε. Βασικά δικαιώματα έχουν εκχωρηθεί όπως οι συλλογικές συμβάσεις κι άλλα πολλά. Πολιτικές σε εθνικό, και τοπικό επίπεδο δεν παράγονται. Η εξωτερική πολιτική καθορίζεται από τα λόμπι και τις ισχυρές δυνάμεις σε ένα κόσμο που δεν καταλαβαίνομε που οδηγείται. Από ένστικτο νοιώθομε και τρομάζομε.

Η ομογενοποίηση των λαϊκών πολιτισμών προκαλεί επιβολή και υποταγή ενώ η κεντροαριστερά δεν τους στηρίζει και στα προγράμματα της ουσιαστικά απουσιάζουν. Ξεχνά ότι ο λαϊκός πολιτισμός είναι πλούτος και στολίδι για το λαό! Η κυριαρχία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και η ηγεμονία της διεθνούς κάστας των ισχυρών επί του συνόλου της ανθρωπότητας αποκλείει τους λαούς από το πλούτο και τους καταντά επαίτες μικροεπιδομάτων. Θέλουν τους λαούς δούλους που θα αρπάζουν ότι πέφτει χάμω από το τραπέζι των λαίμαργων αφεντικών. Υπάρχει ένας πρωθυπουργός που ορίζει πρόεδρο Δημοκρατίας, υπουργούς και βουλευτές και ακόμη εγκρίνει τι θα νομοθετήσει η καθοδηγούμενη Βουλή.

Υπάρχει καταστολή ενάντια σε κάθε διαδήλωση διαμαρτυρίας ακόμη και απαγορεύσεις συναυλιών σε ολόκληρες περιοχές! Υπάρχει έξαρση της εγκληματικής παραβατικότητας των νονών αλλά η αστυνομική δραστηριότητα ασκείται στη ανακατάληψη των καταλήψεων παλαιών και αναξιοποίητων κτιρίων! Οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη για απονομή δικαιοσύνης στη μνήμη των νεκρών, τους ανησυχούν και τις συκοφαντούν. Η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών οδηγεί τους κρατούντες να συκοφαντούν ακόμη και τη χαροκαμένη μάνα και τους άλλους γονείς που αγωνίζονται για την δικαίωση της μνήμης των παιδιών τους! Υπάρχει κοινωνική και πολιτική ελευθερία; Υπάρχει δικαιοσύνη; Κομματοκρατία, οικογενειοκρατία και κομματική πελατεία υπάρχει! Το κοινωνικό και εθνικό συμφέρον υπάρχει μόνο στην προπαγάνδα της εξαπάτησης και της παραπλάνησης.

Η αποστασιοποίηση των πολιτών δείχνει ότι αισθάνονται ότι δεν υπάρχουν οι πολιτικές δυνάμεις που θα σηκώσουν ανάστημα και θα χαρίσουν ελπίδα. Η κεντροαριστερά ως ανίδεος νεκρός καταφαίνεται, απαξιωμένη, χωρίς προτάγματα που έχουν να κάνουν με το συμφέρον της κοινωνίας. Δεν προσφέρει λύσεις, ιδέες, γνώσεις, απόψεις και προτάσεις. Ο λόγος της δεν είναι δυναμικός και δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών.

 Οι πολιτικές που κυριαρχούν ενισχύουν τους ισχυρούς και απειλούν τις κοινωνίες που προσπαθούν να επιβιώσουν. Οι πολιτικές που θα φέρουν ανατροπές και θα βάλουν φρένο στις κλειστές λέσχες και στις ομάδες των παγκόσμιων και εθνικών εξουσιαστών είναι το ζητούμενο. Ποιος θα ξαναδώσει πολιτισμική οντότητα και συλλογικότητα με ελπίδα και κοινωνική συνοχή στο λαό; Ποιος θα ξαναβάλει τις κοινωνικές δυνάμεις στη πολιτική σκηνή και θα δώσει φως στη Δημοκρατία και στους δημοκρατικούς θεσμούς. Επανάσταση στα μυαλά της κεντροαριστεράς χρειάζεται ώστε η πολιτική να βρει το λόγο που θα δώσει βήμα στο λαό και οι πολιτικοί να παίρνουν εντολές από το λαό και να ελέγχονται από τους δημοκρατικούς θεσμούς και τον ίδιο το λαό! Η βούληση του λαού είναι η βάση και η δύναμη της κεντροαριστεράς! Ας βάλει την τεχνολογία της επικοινωνίας στην δούλεψη της για να βρει την επαφή της με την κοινωνία! Ας ξαναβρεί τους πολίτες στα μετερίζια των κοινωνικών αγώνων και στις συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες!