Επιφυλάξεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων για το νέο χωροταξικό τουρισμού

Ο Τουρισμός αποτελεί έναν κρίσιμο πυλώνα της εθνικής οικονομίας και γι' αυτό οι συζητήσεις που ανοίγουν σήμερα για το θεσμικό και χωροταξικό του μέλλοντος απαιτούν σοβαρότητα, τεκμηρίωση και πλήρη κατανόηση της πραγματικής λειτουργίας του κλάδου. Τα παραπάνω ανέφερε εχθές ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων Γιάννης Χατζής από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου.

Σύμφωνα με τον κ. Χατζή, η τουριστική περίοδος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με χιλιάδες επισκέπτες στους προορισμούς. Παρ' όλα αυτά, κρίσιμες διαδικασίες, όπως αυτή της παραχώρησης της απλής χρήσης του αιγιαλού, παραμένουν ανολοκλήρωτες. Όπως τόνισε, αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις να καλούνται είτε να υποβαθμίσουν το προϊόν τους, είτε να λειτουργήσουν, με αποκλειστική υπαιτιότητα της πολιτείας, υπό τον κίνδυνο σοβαρών και παράλογων διοικητικών κυρώσεων, εξαιτίας καθυστερήσεων του ίδιου του κρατικού μηχανισμού.

«Αν το κράτος δεν κατανοεί τη σημασία μιας προβλέψιμης εποχικής διαδικασίας για τα νησιά, με ποια εργαλεία και με ποια διοικητική επάρκεια μπορεί να σχεδιάσει έναν μακροπρόθεσμο χωροταξικό μετασχηματισμό του τουρισμού;» αναρωτήθηκε ο κ. Χατζής.

Ο πρόεδρος υπογράμμισε ότι η χώρα προφανώς χρειάζεται κανόνες, περιβαλλοντική ισορροπία και ορθολογικό σχεδιασμό. Τόσο η ΠΟΞ, όσο και ο ΣΕΤΕ έχουν επανειλημμένως τονίσει τη σημασία του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, της χωροταξίας και της ασφάλειας δικαίου. «Η έκδοση του Ειδικού Χωροταξικού για τον Τουρισμό αποτελεί βασικό πυλώνα ανάπτυξης και θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όμως ο στρατηγικός σχεδιασμός δεν μπορεί να αποσυνδέεται από την ιστορική εξέλιξη και τη δομή του κάθε προορισμού» τόνισε.

Εστιάζοντας στη Ρόδο σημείωσε ότι ο ροδιακός τουρισμός αναπτύχθηκε ως ένα αποκεντρωμένο παραγωγικό μοντέλο μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων, το οποίο επέτρεψε τη δημιουργία εκατοντάδων βιώσιμων επιχειρήσεων με μακροχρόνια παρουσία. «Το γεγονός ότι πολλές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις παραμένουν ενεργές και ανταγωνιστικές επί 60 χρόνια δεν είναι στρέβλωση. Είναι ένδειξη ανθεκτικότητας του ίδιου του τουριστικού μοντέλου. Ενός μοντέλου που παράγει πλούτο, παρέχει τις υψηλότερες κλαδικές αμοιβές στην Ελλάδα και αποτελεί πυρήνα ευημερίας της οικονομίας εδώ και πέντε γενιές. Και πέρα από τα στενά όρια του νησιού μας, είναι εύλογος ο προβληματισμός του ξενοδοχειακού κόσμου για το πώς μια μελέτη κόστους μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ επιχειρεί να αναδιαμορφώσει ένα παραγωγικό οικοσύστημα που συνεισφέρει εθνικά άνω των 12 δισ. ευρώ σε καθαρά ξενοδοχειακά έσοδα και στηρίζει μια αλυσίδα αξίας ύψους 23 δισ. ευρώ εδώ και δεκαετίες, χωρίς ουσιαστική και οργανωμένη διαβούλευση με τους ανθρώπους που το συντηρούν και το λειτουργούν καθημερινά» υπογράμμισε.

Τα νησιά , σύμφωνα με τον κ. Χατζή, δεν αποτελούν ομοιογενείς γεωγραφικές ενότητες. Η Ρόδος, η Κέρκυρα και η Κως δεν είναι Σίφνος, Κύθνος και Σέριφος. Έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, διαφορετικές υποδομές και διαφορετική φέρουσα ικανότητα. Συνεπώς, η εφαρμογή οριζόντιων περιορισμών, εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους λανθασμένης κατανομής επενδύσεων και αποδυνάμωσης ώριμων τουριστικών οικοσυστημάτων.

«Και εδώ τίθεται ένα ουσιαστικό ερώτημα πολιτικής και περιβαλλοντικής λογικής. Η φερόμενη πρόθεση επιβολής οριζόντιων περιορισμών δυναμικότητας σε επίπεδο μεμονωμένης ξενοδοχειακής μονάδας συμβάλλει πράγματι στην προστασία της βιωσιμότητας ή τελικά οδηγεί στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα; Σε έναν ώριμο και διεθνώς ανταγωνιστικό προορισμό, δεν προκύπτει ότι ο κατακερματισμός της ανάπτυξης σε μικρότερες μονάδες (των 100 κλινών, σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα) είναι περιβαλλοντικά ή λειτουργικά προτιμότερος από την ανάπτυξη λιγότερων, οργανωμένων μονάδων μεγαλύτερης δυναμικότητας.

Αντιθέτως, ένα τέτοιο μοντέλο συνεπάγεται πολλαπλασιασμό υποδομών και επανάληψη λειτουργιών, αυξημένες ανάγκες ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας και διαχείρισης αποβλήτων, καθώς και συνολικά μεγαλύτερο περιβαλλοντικό και κυκλοφοριακό αποτύπωμα. Αντί να ενισχύονται οι οικονομίες κλίμακας και η οργανωμένη διαχείριση των υποδομών, δημιουργείται ένα περισσότερο κατακερματισμένο και λιγότερο βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης» ανέφερε.

Το ζήτημα, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΞ, δεν αφορά μόνο την επιβολή περιορισμών, αλλά κυρίως το παραγωγικό πρότυπο προς το οποίο κινδυνεύει να διολισθήσει ο ελληνικός τουρισμός. Επιπλέον, οι προβλέψεις αυτές προκαλούν έντονο προβληματισμό και ως προς την ασφάλεια δικαίου και τη σταθερότητα του επενδυτικού περιβάλλοντος, καθώς ενδέχεται να ανατρέψουν υφιστάμενους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς και να επηρεάσουν ουσιωδώς την αξία γης σε περιοχές όπου η τουριστική δραστηριότητα έχει αναπτυχθεί οργανωμένα και με συνέπεια επί δεκαετίες.