Η Ευρώπη παράγει λιγότερα αυτοκίνητα – Και όλο και περισσότερα είναι κινεζικά

Στα περίχωρα της Ρεν στη βορειοδυτική Γαλλία, εργαζόμενοι σε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων που λειτουργεί από τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση εκφράζουν έντονη ανησυχία ότι μπορεί να γίνουν θύματα της σταδιακής αποχώρησης της Ευρώπης από την ηγετική θέση στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Το εργοστάσιο, που ξεκίνησε παραγωγή τη δεκαετία του 1960 για να καλύψει τη μεγάλη ζήτηση για μοντέλα της Citroën, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της αυξανόμενης κινεζικής επιρροής στον ευρωπαϊκό κλάδο. Από το 2028, οι εργαζόμενοι θα κατασκευάζουν οχήματα για τη μάρκα Voyah της Dongfeng Motor, γεγονός που θολώνει τα όρια ανάμεσα στο «Made in Europe» και το «Made in China».

Περίπου 1.500 εργαζόμενοι φοβούνται επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και απώλεια της σταθερότητας που είχαν υπό τον όμιλο Stellantis. Εκπρόσωπος συνδικάτου στη Ρεν εξέφρασε έντονη ανησυχία για την έκβαση της συνεργασίας με την κινεζική εταιρεία και το τι θα συμβεί αν αυτή αποτύχει.

Η Stellantis σχεδιάζει συνεργασίες με κινεζικές εταιρείες, όπως η Leapmotor, για την παραγωγή οχημάτων σε Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία. Η στρατηγική αυτή βασίζεται στη μεταφορά κινεζικής τεχνογνωσίας σε ευρωπαϊκά μοντέλα, όπως Opel, Citroën και Fiat, δείχνοντας ότι η Κίνα έχει ξεπεράσει σε ηλεκτρικά οχήματα και λογισμικό τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Την ίδια στιγμή, η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει ευρύτερη κρίση. Η BMW προειδοποιεί για χαμηλά κέρδη και πιθανές περικοπές κόστους, ενώ και η Mercedes εξετάζει πρόσθετες μειώσεις. Ο CEO της Volkswagen δήλωσε ότι το παραδοσιακό επιχειρηματικό μοντέλο της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας δεν λειτουργεί πλέον.

Οι συνεργασίες με κινεζικές εταιρείες παρουσιάζονται από ορισμένους ως λύση για την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, αλλά άλλοι προειδοποιούν ότι οδηγούν σε σταδιακή αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής τεχνογνωσίας. Σύμφωνα με ειδικούς, η διευκόλυνση παραγωγής κινεζικών οχημάτων στην Ευρώπη μπορεί να εντείνει την υπερπαραγωγή και να ενισχύσει την εξάρτηση.

Η κινεζική παρουσία στην Ευρώπη έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, μέσω εξαγορών και συνεργασιών, όπως η Volvo και η Lotus μέσω του ομίλου Geely, αλλά και η ανάπτυξη ηλεκτρικών οχημάτων σε συνεργασία με τη Mercedes.

Οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν επίσης χάσει έδαφος στην κινεζική αγορά, έχοντας προηγουμένως μεταφέρει τεχνογνωσία μέσω κοινοπραξιών, γεγονός που ενισχύει την εξάρτησή τους από την ευρωπαϊκή εγχώρια αγορά.

Η Κίνα, αντιμετωπίζοντας υπερπαραγωγή στο εσωτερικό της, επιδιώκει ανάπτυξη στην Ευρώπη. Οι δασμοί της ΕΕ στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα έχουν ενθαρρύνει την εγκατάσταση κινεζικών εταιρειών στην Ευρώπη. Εταιρείες όπως η BYD, η Chery και η Xpeng επεκτείνονται σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Ισπανία και η Αυστρία.

Ωστόσο, δεν υπάρχει ενιαία ευρωπαϊκή στάση. Η Ισπανία ενθαρρύνει την κινεζική επένδυση, ενώ άλλες χώρες είναι πιο επιφυλακτικές. Ορισμένες κυβερνήσεις προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ προστασίας θέσεων εργασίας και τεχνολογικής εξάρτησης.

Παράλληλα, αναλυτές και πρώην αξιωματούχοι όπως ο Μάριο Ντράγκι προειδοποιούν ότι η Ευρώπη χάνει τη δυναμική της, λόγω εσωτερικής κατακερματισμένης αγοράς και εξάρτησης από ΗΠΑ και Κίνα για τεχνολογίες αιχμής.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα δίλημμα: οι κινεζικές συνεργασίες μπορεί να διατηρήσουν θέσεις εργασίας βραχυπρόθεσμα, αλλά ενδέχεται να υπονομεύσουν τη μακροπρόθεσμη ευρωπαϊκή τεχνογνωσία στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Στη Ρεν, όπως και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές βιομηχανικές πόλεις, οι εργαζόμενοι εκφράζουν αβεβαιότητα και ανησυχία για το μέλλον, καθώς η βιομηχανία που στήριξε γενιές οικογενειών αλλάζει ριζικά χαρακτήρα υπό την πίεση της κινεζικής τεχνολογικής ανόδου και της ευρωπαϊκής παρακμής στον τομέα των ηλεκτρικών οχημάτων.

Bloomberg