Στον εξωδικαστικό τα χρέη προς δήμους ακόμη και με μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης

Χρέη προς δήμους και τα νομικά τους πρόσωπα θα μπορούν να υπαχθούν στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών ακόμη και όταν έχουν ήδη επιβληθεί μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης ή ασφαλιστικά μέτρα, σύμφωνα με διάταξη σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών που κατατέθηκε στη Βουλή στις 12.01.2026.

Η ρύθμιση αφορά κάθε είδους οφειλές προς δήμους ή νομικά πρόσωπα δήμων, όταν το ύψος τους υπερβαίνει τις 10.000 ευρώ.

Ο οφειλέτης θα μπορεί να ζητήσει υπαγωγή στον εξωδικαστικό και τα χρέη, ως σύνολο απαιτήσεων (αρχικό οφειλόμενο ποσό, τυχόν πρόστιμα και προσαυξήσεις), βεβαιώνονται στην ΑΑΔΕ, ώστε να ενταχθούν στη διαδικασία του μηχανισμού.

Στην ίδια διάταξη διευκρινίζεται ρητά ότι οι οφειλές προς τους δήμους λογίζονται ως οφειλές προς το Δημόσιο αποκλειστικά για τον σκοπό της υπαγωγής τους στον εξωδικαστικό, χωρίς να αλλάζει κάτι άλλο στη σχέση δήμου – οφειλέτη.

Σε περίπτωση επιτυχούς προόδου του μηχανισμού και είσπραξης οφειλομένων, η ΑΑΔΕ παρακρατά ποσοστό 5% και αποδίδει τα υπόλοιπα στον δικαιούχο δήμο ή στο νομικό πρόσωπο εντός 60 ημερών από την είσπραξη, με την προθεσμία να αυξάνεται από 30 σε 60 ημέρες.

Το κεντρικό σημείο της νέας παρέμβασης είναι ότι τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης ή τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί από δήμο ή νομικό πρόσωπο δήμου δεν εμποδίζουν την υποβολή αίτησης υπαγωγής. Μετά την οριστική υποβολή της αίτησης, εφαρμόζονται και για τον δήμο ή το νομικό πρόσωπο οι κανόνες αναστολής των μέτρων που προβλέπει ο ν. 4738/2020 για τους συμμετέχοντες πιστωτές.

Εφόσον στη συνέχεια συναφθεί σύμβαση αναδιάρθρωσης της οφειλής, αίρονται τα ήδη ληφθέντα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης ή τα μέτρα διασφάλισης. Αν η σύμβαση ανατραπεί ή ακυρωθεί, ο δήμος προβαίνει στην άμεση λήψη αναγκαστικών και διασφαλιστικών μέτρων είσπραξης της οφειλής. Παράλληλα, αν υπάρξει επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης από τρίτο, ο δήμος ή το νομικό του πρόσωπο αναγγέλλονται ως δανειστές.

Σε κάθε περίπτωση, ο δήμος ή το νομικό πρόσωπο δήμου διατηρούν την αποκλειστική αρμοδιότητα διαχείρισης των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης για την είσπραξη των οφειλών που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης.

Για τους οφειλέτες, η αλλαγή ανοίγει πρακτικά τον δρόμο για ένταξη στον εξωδικαστικό ακόμη και σε υποθέσεις που έχουν ήδη μπλοκαριστεί με μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, με το «πάγωμα» να συνδέεται με την οριστική υποβολή της αίτησης και την εξέλιξη της διαδικασίας μέχρι τη σύναψη της σύμβασης αναδιάρθρωσης. Η τελική εφαρμογή θα κριθεί από την ολοκλήρωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και την ψήφιση του νομοσχεδίου.