Τα χτυπήματα στο «πετράδι του στέμματος» του Κατάρ αλλάζουν το μέλλον της αγοράς LNG

Το εργοστάσιο υγροποιημένου φυσικού αερίου Ras Laffan του Κατάρ, το μεγαλύτερο του κόσμου, έκλεισε για πρώτη φορά μετά από τρεις δεκαετίες αδιάλειπτης λειτουργίας, αφότου χτυπήθηκε από drone. Κάθε εβδομάδα που παραμένει κλειστό, ο πλανήτης χάνει ενέργεια ικανή να τροφοδοτήσει όλα τα σπίτια του Σίδνεϊ για έναν ολόκληρο χρόνο. Οι αγοραστές προετοιμάζονται για τις επιπτώσεις, που πιστεύεται ότι θα αλλάξουν την παγκόσμια αγορά LNG για χρόνια.

Το αρχικό χτύπημα drone στο Ras Laffan, νωρίτερα αυτό τον μήνα, επιδείνωσαν άλλες επιθέσεις που έγιναν την Τετάρτη, σε αντίποινα στο χτύπημα των Ισραηλινών στο τεράστιο κοίτασμα South Pars του Ιράν. Πλέον, οι ζημιές θεωρούνται τόσο εκτεταμένες ώστε υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν πέντε χρόνια για να αποκατασταθούν.

Τα τελευταία χτυπήματα προκάλεσαν ζημιές σε δύο από τις γραμμές παραγωγής του εργοστασίου, που αντιπροσωπεύουν συνολικά 12,8 εκατομμύρια τόνους ετήσιας παραγωγικής ικανότητας ή περίπου το 17% των εξαγωγών LNG του Κατάρ.

Για τις περισσότερες οικονομίες, αυτό σημαίνει υψηλότερες τιμές ενέργειας. Για τις αναδυόμενες χώρες, οι οποίες αποτελούν την ατμομηχανή της ανάπτυξης για την αγορά LNG, μια δεύτερη κρίση μέσα σε τέσσερα χρόνια θα καταστρέψει τη βιομηχανική ζήτηση, ίσως ανεπανόρθωτα, εκτιμά το Bloomberg.

Τρεις εβδομάδες συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή έχουν ανατρέψει ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού ενέργειας. Με τα κρίσιμα Στενά του Ορμούζ σχεδόν κλειστά, οι τιμές της βενζίνης και των αεροπορικών καυσίμων αυξάνονται ραγδαία, οι ελλείψεις σε αέριο που χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα οδηγούν ανθρώπους να πιάνονται στα χέρια στην Ινδία, ενώ οι αγρότες ανησυχούν για το ντίζελ και τα λιπάσματα.

Όμως το LNG μπορεί να είναι μια από τις αγορές που θα πληγούν περισσότερο από αυτή την κρίση, καθώς είναι μια αγορά χωρίς σχεδόν καθόλου εφεδρική παραγωγική ικανότητα, χωρίς στρατηγικά αποθέματα και χωρίς εύκολες αντικαταστάσεις.

Όσο περισσότερο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, η μόνη λύση είναι ο κόσμος να χρησιμοποιεί λιγότερο φυσικό αέριο. Και αυτό αποτελεί ένα σημαντικό πισωγύρισμα για ένα καύσιμο που προωθείται από τη βιομηχανία ως μια αξιόπιστη και οικονομικά προσιτή «γέφυρα» από τον άνθρακα στην πλήρη εξάρτηση από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Χωρίς φυσικό αέριο, οι σταθμοί ρεύματος μειώνουν την παραγωγή, τα εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας κλείνουν.

Σύμφωνα με το Blooomberg, η αγορά απειλείται με ένα μακροπρόθεσμο σοκ που θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο σημαντικό από την ενεργειακή κρίση του 2022, όταν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία επέβαλε δραματικές αλλαγές στις παγκόσμιες ροές φυσικού αερίου.

«Βρισκόμαστε τώρα καθ’  οδόν για το χειρότερο πιθανό σενάριο κρίσης στο φυσικό αέριο», λέει ο Saul Kavonic, ενεργειακός αναλυτής της MST Marquee. «Ακόμη και όταν τελειώσει ο πόλεμος, η διακοπή της παροχής LNG θα μπορούσε να διαρκέσει για μήνες ή και χρόνια, ανάλογα με το διάστημα που θα χρειαστεί για την αποκατάσταση των ζημιών».

Ήδη, οι ελλείψεις είναι ορατές στις αναδυόμενες οικονομίες σε ολόκληρη την Ασία, οι οποίες αγοράζουν τα τέσσερα πέμπτα του LNG του Κατάρ.

Το Πακιστάν βασίζεται στο Κατάρ για το 99% των εισαγωγών LNG του και αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι μπορεί να μην υπάρχει αρκετό φυσικό αέριο για να καλύψει τις απαιτήσεις ηλεκτρικής ενέργειας από τα μέσα Απριλίου. Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, το μεγαλύτερο εξαγωγικό προϊόν του Πακιστάν, αντιμετωπίζουν διπλό πλήγμα, καθώς το αέριο χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας επί τόπου στα εργοστάσια, καθώς και για τη θερμότητα κατά την επεξεργασία.

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και σε άλλα μέρη της Ασίας, όπου το LNG χρησιμοποιείται συνήθως σε βιομηχανίες, από εργοστάσια λιπασμάτων έως την παραγωγή γυαλιού.

Ωστόσο, ένα παρατεταμένο κλείσιμο στο Κατάρ  δεν θα είναι πρόβλημα μόνο για τις φτωχότερες χώρες. Μια εξάμηνη διακοπή σημαίνει ότι οι ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και της Ασίας θα αντιμετωπίσουν επίσης πιέσεις.

Οι αγοραστές φυσικού αερίου πήραν μαθήματα από την τελευταία κρίση, η οποία κατέληξε σε εκτεταμένη καταστροφή της βιομηχανικής ζήτησης σε οικονομίες όπως η Γερμανία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνειδητοποίησε τουλάχιστον την ανάγκη να μην βασίζεται σε μία πηγή εφοδιασμού και προσπάθησε να διαφοροποιήσει τους προμηθευτές της, δημιουργώντας τερματικούς σταθμούς εισαγωγής LNG και στόχους αποθήκευσης.

Ασφαλώς, σε μια τόσο μεγάλη κρίση υπάρχουν πάντα και κερδισμένοι. Η αναταραχή στον Περσικό Κόλπο ωφελεί άλλους μεγάλους παραγωγούς που θεωρούνται ασφαλέστεροι, όπως η Αυστραλία και ιδιαίτερα οι ΗΠΑ.

Ένας άλλος πιθανός κερδισμένος είναι η Ρωσία, η οποία πουλά σταθερά το LNG της στην Κίνα, αφότου η Ευρώπη σταμάτησε να αποτελεί τον κορυφαίο αγοραστή του.

Εν τω μεταξύ, η Ευρώπη και η Ασία κινδυνεύουν να βρεθούν σε ένα μεταξύ τους ανταγωνισμό για τη λιγοστή προσφορά, αυξάνοντας την προοπτική ενός πολέμου τιμών.

moneyreview.gr