Η Κρήτη στα χρόνια της επανάστασης, το ιστορικό χρέος του σήμερα και οι γεωπολιτικές προκλήσεις του αύριο

(Αναπαράσταση στην Παναγία Θυμιανή από τους παραδοσιακούς συλλόγους «Το Ρόδον» και«Τα Σφακιά» με παραδοσιακές φορεσιές και γνήσια όπλα της εποχής της Επανάστασης.)

25 η Μαρτίου 2026, έχουν περάσει 205 χρόνια από την σπουδαιότερη στιγμή της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, από την έναρξη του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων. Οι Κρήτες, πληροφορούμενοι το ξέσπασμα της επανάστασης στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά, όπως ήταν αναμενόμενο αποφάσισαν να εξεγερθούν. Η απόφαση πάρθηκε μετά από τρεις διαδοχικές συσκέψεις που έγιναν στα Σφακιά, με τελευταία και μαζικότερη συγκέντρωση στη Παναγία Θυμιανή, στην «Αγία Λαύρα» της Κρήτης, όπου στις 6 Ιουνίου 1821 πάρθηκε η οριστική απόφαση να επικυρωθεί και επίσημα η επανάσταση και ορίστηκαν οι αρχηγοί των επαναστατημένων επαρχιών της Κρήτης. Οι Κρήτες πολέμησαν για δέκα χρόνια έως και το 1831 επιτυγχάνοντας να κρατήσουν στη Κρήτη τεράστιες δυνάμειςτης Οθωμανικής αυτοκρατορίας και συνεισφέροντας καθοριστικά στο να ευοδωθεί ο απελευθερωτικός αγώνας των Ελλήνων.

Οι 3 Πασάδες της Κρήτης (ο Μοριάς είχε μόνο έναν Πασά, ενδεικτικό της σημασίας που είχε για τους Οθωμανούς η Κρήτη) με το ξέσπασμα της επανάστασης της 25 ης Μαρτίου 1821, και πληροφορούμενοι τις προθέσεις των Κρητών να επαναστατήσουν, εξέδωσαν διαταγή για καθολικό αφοπλισμό των Χριστιανών κάτι που όχι μόνο δεν έγινε αποδεκτό αλλά τουναντίον οι Κρήτες δείχνοντας πως το ελληνικό δαιμόνιο του πολυμήχανου Οδυσσέα είναι ακόμα ζωντανό, κατασκεύασαν, με την βοήθεια του κλήρου, φυσέκια από τα βιβλία εκκλησιών και μοναστηριών και βόλια από τα βαρίδια των ζυγαριών, λύνοντας με αυτό το τρόπο το πρόβλημα των πολεμοφοδίων. Οι πασάδες αντέδρασαν εξαπολύοντας διωγμό κατά του κλήρου της Κρήτης, συνέλαβαν, βασάνισαν και απαγχόνισαν τον επίσκοπο Κισσάμου Μελχισεδέκ ενώ φυλάκισαν τους επισκόπους Κυδωνίας Καλλίνικο και Ρεθύμνης Γεράσιμο και θανάτωσαν πολλούς ακόμα κληρικούς. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί ότι οι Κρήτες αγνόησαν τον αφορισμό της επανάστασης από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ διότι
γνώριζαν ότι εξαναγκάσθηκε να το κάνει υπό την απειλή ότι θα σφαγιαζόντουσαν οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης, κάτι που φάνηκε λίγο καιρό αργότερα με τον απαγχονισμό του στις
10 Απριλίου 1821.

(Η επαναστατική πολεμική σημαία των Κρητών του 1821, που ήταν ένας μπλε σταυρός σε λευκό φόντο, η οποία τα τελευταία 190 χρόνια φυλασσόταν στη Σύρο.)

Τα επόμενα δύο χρόνια που ακολούθησαν οι Κρήτες επαναστάτες σημείωσαν διαδοχικές επιτυχίες που ανάγκασαν τον Σουλτάνο να ζητήσει την βοήθεια των Αιγυπτίων, έτσι τον Ιούνιο του 1823 έφθασε στην Κρήτη ο αιγυπτιακός στόλος υπό την αρχηγία του Ισμαήλ Γιβραλτάρ με δύναμη 5000 ανδρών και πυροβολικό, με αποτέλεσμα οι δυνάμεις των Τουρκοαιγυπτίων στην Κρήτη να φθάνουν πλέον περίπου τις 25.000 άνδρες, προσδοκώντας μία γρήγορη νίκη επί των Κρητών επαναστατών έτσι ώστε εν συνεχεία εντός του ίδιου χρόνου να κινηθούν προς την υπόλοιπη Ελλάδα και να καταπνίξουν την επανάσταση και εκεί, κάτι
που δεν έγινε χάριν της ανδρείας και του ηρωισμού που επέδειξαν οι Κρήτες δίνοντας έτσι μία «πίστωση» χρόνου στην επανάσταση και επιτρέποντας της να εδραιωθεί στην υπόλοιπη Ελλάδα (σσ: Μοριά, Στερεά Ελλάδα, νησιά). Από το 1825 έως το 1828 υπήρξε μία κάμψη της επανάστασης στην Κρήτη αλλά το 1828 υπήρξε μία εκ νέου αναζωπύρωση της επανάστασης. Έτσι, το καλοκαίρι του 1828 οι Κρητικοί έλεγχαν ολόκληρο το νησί ενώ οι Τούρκοι βρίσκονταν αποκλεισμένοι στα φρούρια. Όμως, παρά τη θετική αυτή εξέλιξη η Κρήτη δεν περιλήφθηκε στα σύνορα του νέου ελληνικού κράτους που ιδρύθηκε με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (22/11/1830).

(Κρήτες επαναστάτες κατά την μάχη της Γραμβούσας.Εικονιζόμενοι αναβιωτές του συλλόγου Χανιών)

Ο αγώνας συνεχίστηκε αλλά η Επανάσταση εν τέλει έσβησε λόγω απαγόρευσης εφοδιασμού με όπλα από την ανεξάρτητη πλέον Ελλάδα (σσ: εξαναγκάστηκε σε αυτή την ενέργεια από τις μεγάλες δυνάμεις) και του αποκλεισμού του νησιού από τη Μεγάλη Βρετανία δια θαλάσσης με αποτέλεσμα η Κρήτη να περιέλθει και πάλι στην Οθωμανική αυτοκρατορία η οποία εν συνεχεία την πούλησε στον αντιβασιλέα της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή,
ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που προσέφερε στο σουλτάνο στη διάρκεια της Επανάστασης, τόσο στην Κρήτη όσο και στο Μοριά. 

Οι αγώνες των Κρητών κατά την επανάσταση του 1821 και το γεγονός ότι κατάφεραν να αγκιστρώσουν δυσανάλογα μεγάλες δυνάμεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στο νησί (σσ: τον Ιούνιο του 1823 υπήρχαν στο νησί 25.000 στρατεύματα και άλλες 20.000 οπλισμένοι Τουρκοκρητικοί), είχε καταλυτική σημασία στην ευόδωση της επανάστασης στην υπόλοιπη Ελλάδα και έβαλε τον θεμέλιο λίθο για την δημιουργία του Ελληνικού κράτους που δυστυχώς δεν περιελάμβανε την Κρήτη παρά την επιτυχία της επανάστασης, κατά απαίτηση της Μεγάλης Βρετανίας. Ωστόσο αρκετά χρόνια αργότερα οι αγώνες αιώνων και οι θυσίες των Κρητών θα έβρισκαν την ιστορική τους δικαίωση, μετά από διαδοχικές επαναστάσεις που ακολούθησαν.
Μετά από πολλές επαναστάσεις και θυσίες με εμβληματικότερη το ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου το 1866, την κορυφαία πράξη γενναιότητας και αυτοθυσίας των αγωνιζόμενων Κρητών, η απελευθέρωση ήταν πλέον πραγματικότητα.

(Κρήτες επαναστάτες στην Ι.Μ. Αρκαδίου το 1866. Εικονιζόμενοι Αναβιωτές του Συλλόγου Ρεθύμνου)

Οι Κρήτες αγωνιζόμενοι για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία θα εξεδίωκαν οριστικά τους κατακτητές από την Κρητική γη στις 3 Νοεμβρίου 1898 οπότε και συντελέστηκε η αποχώρηση των τελευταίων Οθωμανών στρατιωτών από το νησί. 

Η κατοχή στη Κρήτη άρχισε το 1645 (από το Ρέθυμνο) και διήρκησε 253 χρόνια, μέχρι το 1898, ώσπου το δέντρο της ελευθερίας άνθισε έχοντας ποτιστεί με το αίμα χιλιάδων Κρητών αγωνιστών. Ήταν 9 Δεκεμβρίου 1898 όταν ο πρίγκιπας της Ελλάδας Γεώργιος αποβιβάστηκε στα Χανιά. Η Κρήτη θα αποτελέσει στο εξής αυτόνομη πολιτεία για τα επόμενα 15 χρόνια ώσπου στις 1 Δεκεμβρίου 1913 θα πραγματοποιηθεί η ένωση με την Ελλάδα και οι αιώνες αγώνων και θυσιών των Κρητικών θα έβρισκαν επιτέλους την ιστορική τους δικαίωση.

Το Ιστορικό χρέος του σήμερα και οι γεωπολιτικές προκλήσεις του αύριο

  Αποτελεί γενική διαπίστωση πως διανύουμε μια ιδιαιτέρως ρευστή κατάσταση τόσο όσον αφορά την επιδίωξη αλλαγής συνόρων, όπως βλέπουμε με αφορμή τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τον Ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, την Συρία κ.α. όσο και όσον αφορά το έλλειμα δημοκρατικότητας σε χώρες της ευρύτερης περιοχής όπως κατέδειξε με εμφαντικό τρόπο η τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση ενώ και η γεοπωλιτική προσέγγιση της νέας προεδρίας των Η.Π.Α. έχει επιφέρει τεκτονικές αλλαγές σε όσα θεωρούσαμε ως δεδομένα έως και σήμερα, μεταξύ άλλων όσων αφορά και τη συλλογική άμυνα (σσ: ειδικά αναφορικά με το ΝΑΤΟ). Αυτό που ΄΄είπαν΄΄ με σαφή τρόπο οι Η.Π.Α. στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πως πρέπει να αρχίσει να παρέχει ασφάλεια αντί να την "καταναλώνει". Κοντολογις να ξεχάσουν την ΄΄δωρεάν΄΄ αμερικανική στρατιωτική ομπρέλα και να αυξηθούν κατακόρυφα οι αμυντικές δαπάνες, κάτι που η πατρίδα μας κάνει επί δεκαετίες με αποτέλεσμα μια ατέλειωτη οικονομική αιμορραγία, έχοντας απέναντι της ένα αναθεωρητικό γείτονα όπως είναι η Τουρκία. Σε αυτό το γεγονός δεν είχαν δείξει καμία κατανόηση οι Ευρωπαίοι εταίροι και μάλιστα μας κουνούσαν το δάχτυλο όσον αφορά τα δημοσιονομικά, δηλαδή χώρες που διέθεταν εκ του ασφαλούς μισή μονάδα του ΑΕΠ στην άμυνα, έκαναν μαθήματα δημοσιονομικών στην Ελλάδα που μεσοσταθμικά διέθετε 4% του ΑΕΠ, χρήματα τα οποία έλειπαν από τη παιδεία, την υγεία και τις δημόσιες επενδύσεις.

Μέσα σε αυτή την εξόχως δύσκολή κατάσταση η Ελλάδα αποτελεί αξιόπιστο φάρο δημοκρατίας και πυλώνα σταθερότητας κάτι που φαίνεται και από την διαρκή γεωπολιτική και οικονομική αναβάθμιση της χώρας, με τις προσπάθειες των Ελλήνων αλλά και την στήριξη των συμμάχων μας.

Με αφορμή τη σύγκρουση στην Μέση Ανατολή και την απειλή που εκδηλώθηκε εις βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού, κυρίως από Drone από το έδαφος του Λιβάνου, από την Χεσμπολάχ που έδρασε ως Proxy του Ιράν, η Ελλάδα κατόπιν επικοινωνίας του Έλληνα πρωθυπουργού και του Κύπριου Προέδρου απέστειλε στην Μεγαλόνησο τη φρεγάτα «Κίμων», καθώς και τη φρεγάτα Ψαρά, που είναι εφοδιασμένη με το σύστημα αντι-drone «Κένταυρος» καθώς και δύο ζεύγη μαχητικών F-16.

Η Ελλάδα έστειλε, και πολύ σωστά, πρώτη από όλους, αεροναυτικές δυνάμεις στην Κύπρο, μιας και πέρα από το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε την ηθική υποχρέωση απέναντι στους Έλληνες της Κύπρου, είχε και την συμβατική υποχρέωση, μιας και αν δεν στέλναμε εμείς σαν εγγυήτρια δύναμη τότε θα είχε στείλει πρώτη η Τουρκία για να «προστατέψει» δήθεν τα κατεχόμενα κάτι που θα συνιστούσε γεωστρατηγική ήττα. Η Τουρκία σε δεύτερο χρόνο απέστειλε 3 ζεύγη F-16 γεγονός το οποίο καταδίκασαν 3 βουλευτές στο αμερικανικό Κογκρέσο. Στις τοποθετήσεις τους οι βουλευτές κάνουν λόγο για μια κίνηση που υπονομεύει τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και εγείρει ζητήματα συμμόρφωσης με την αμερικανική νομοθεσία περί εξαγωγών όπλων, αναφέροντας ότι η κίνηση αυτή αποτελεί «έναν ακόμη λόγο για τον οποίο η Τουρκία είναι αναξιόπιστος σύμμαχος» και ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν πρέπει να εγκρίνει την πώληση μαχητικών F-35 στην Άγκυρα ούτε να άρει τις κυρώσεις που προβλέπονται από τον Νόμο για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής μέσω κυρώσεων (CAATSA) μιας και η ανάπτυξη των αεροσκαφών αποτελεί «σαφή προσβολή της κυριαρχίας της Κύπρου» και «απερίσκεπτο βήμα που θα εντείνει περαιτέρω τις εντάσεις και την αστάθεια στην περιοχή», τονίζοντας ότι πρόκειται για «παραβίαση της αμερικανικής νομοθεσίας» και κάλεσαν τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «να αλλάξει αμέσως πορεία και να αποσύρει τα μαχητικά».

Κατά τη διάρκεια της παραμονή των Ελληνικών αεροναυτικών δυνάμεων στα ανοιχτά της Κύπρου, και με την συνδρομή του πανίσχυρου ραντάρ της Φρεγάτας Κίμων, τα ελληνικά F-16 αναχαίτισαν Drone τα οποία είχαν εκτοξευτεί εναντίον της Κύπρου από τον Λίβανο, ενώ ακόμα ήταν στον εναέριο χώρο του Λιβάνου πριν καν αυτά προλάβουν να εισέλθουν στο FIR Λευκωσίας, η δε Φρεγάτα Ψαρά κατόρθωσε να αντιμετωπίσει επιτυχώς σμήνος 4 Drone τύπου Shahed τα οποία και κατέρριψε κάνοντας χρήση του antidrone συστήματος Κένταυρος. 

Η τελευταία φορά που στάθμευσαν με διανυκτέρευση, ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη στην Κύπρο μας, ήταν πριν 66 χρόνια, το 1960. Ενδεικτικό της επιτυχίας και του αιφνιδιασμού ήταν πως, η λαλίστατη κατά τα άλλα Τουρκία, έκανε 4 μέρες να αντιδράσει με δηλώσεις και ακόμα περισσότερο να στείλει τα δικά της F-16.

Ο Ελληνισμός αποτελείται από δύο κράτη, την Ελλάδα και την Κύπρο και πολύ σωστά έπραξε η Ελλάδα που ανταποκρίθηκε άμεσα στην έκκληση της Κύπρου για βοήθεια αποδεικνύοντας πως η Κύπρος εν έτη 2026 δεν κείται μακράν. Το γεγονός πως μετά την αποστολή από την Ελλάδα αεροναυτικών δυνάμεων προς συνδρομή της Κύπρου, προσέτρεξαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες να συνδράμουν(σσ: όπως φαίνεται στο χάρτη που ακολουθεί), αποτελεί αναμφισβήτητα μεγάλη γεωπολιτική επιτυχία.

Ιδιαιτέρως σημαντική ήταν η τριμερής συνάντηση της ηγεσίας Γαλλίας, Ελλάδας και Κύπρου στη Πάφο, με τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν να δηλώνει πως επίθεση στην Κύπρο είναι επίθεση στην Ευρώπη, και να δεσμεύεται ότι η Ευρώπη θα σταθεί στο πλευρό της Κύπρου. Επίσης τονίστηκε στο πλαίσιο της τριμερούς συνάντησης ότι η Κύπρος «δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ μόνη». Η Κύπρος αναδεικνύεται σε επίκεντρο της ευρωπαϊκής άμυνας στην Ανατολική Μεσόγειο, με τη Γαλλία να ενισχύει την παρουσία της στην περιοχή με την αποστολή του Αεροπλανοφόρου Charle De Gaulle αλλά και σκαφών συνοδείας. Η στάση αυτή ερμηνεύεται και ως ένα σαφές μήνυμα προς την Άγκυρα για τον σεβασμό της κυριαρχίας ενός κράτους-μέλους της ΕΕ.

(Η τριμερής Ελλάδας-Γαλλίας-Κύπρου στη Πάφο)

Επίσης μεγάλη σημασία έχει και η τοποθέτηση των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο, κίνηση η οποία δίνει ένα ιδιαίτερο γεωπολιτικό βάρος στην Ελλάδα διότι παρέχει πλέον αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική κάλυψη σε 3 χώρες του ΝΑΤΟ, με τα Τίρανα, τα Σκόπια και τη Σόφια να έχουν εκφράσει τις  ευχαριστίες του για αυτό, και φυσικά στην Κύπρο μας. Αυτό που ενόχλησε ιδιαιτέρως τη Τουρκία είναι το γεγονός ότι τα συστήματα Patriot αποτελούν νατοϊκό σύστημα υπό την έννοια ότι δίνει πληροφοριακή αναφορά στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Νάπολη, έτσι ουσιαστικά το ΝΑΤΟ αποδέχεται ότι δεν υπάρχει αποστρατικοποιημένο καθεστώς στα ελληνικά νησιά, όπως παρανόμως αναφέρει μετ΄επιτάσεως η Τουρκία. Ενδεικτικό της ενόχλησης είναι το γεγονός πως τουρκικά μέσα λένε ότι η Ελλάδα εκμεταλλεύτηκε την κρίση έτσι ώστε η Τουρκία να μην μπορεί να αντιδράσει και ότι αποτελεί μια ρεβάνς για το περιστατικό της Κάσου.

Οι γεωπολιτικές προκλήσεις  του αύριο

Ακόμα και σήμερα κάποιοι λένε ότι η χώρα ξοδεύει πολλά για την άμυνα. Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι ο αμυντικός προϋπολογισμός της Ελλάδας είναι 7.2 δις και της Τουρκίας 42 δις, αναλογία1:6. Ακόμα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία μας απειλεί με casus Belli αν ασκήσουμε το αναφαίρετο δικαίωμα επέκτασης της Αιγιαλίτιδας Ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια, ότι θα ρίξει πυραύλους στην Αθήνα, ότι μας απειλεί ότι θα έρθουν μια νύχτα ξαφνικά, (σσ: κάτι που επανέλαβαν πριν λίγες μέρες), να πάρουν τα νησιά μας, την κατοχή του 36% του εδάφους της Κύπρου μας παρά τα ψηφίσματα του Ο.Η.Ε, η γενοκτονία εις βάρος του ποντιακού Ελληνισμού, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων των νησιών μας, ακόμα και της Κρήτης καθώς και τη ρευστή γεωπολιτική κατάσταση όπως καταδεικνύουν εμφατικά τόσο η κατάσταση στη Μέση Ανατολή όσο και η εκδηλωθείσα απειλή εις βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού αλλά και τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία τα οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Από την αρχαιότητα (σσ: από την εποχή των πόλεων κρατών) μέχρι και σήμερα ουδέποτε υπήρξαν φιλίες μεταξύ κρατών παρά μόνο ταύτιση συμφερόντων, η βασικότερη ίσως παράμετρος των διεθνών σχέσεων. Η Ελλάδα έχει επιτύχει με τις ενέργειες της να ταυτίσει σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό τα συμφέροντα της με τις περισσότερες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου (Ισραήλ & Αίγυπτο κατά κύριο λόγο) αλλά σε αυτό βέβαια έχει συντελέσει και η επιθετική νεοθωμανική πολιτική της Τουρκίας έναντι όλων των γειτόνων της αλλά και με την στάση της ειδικά στην Λιβύη, κάτι που ενοχλεί κυρίως την Αίγυπτο και προφανώς την Ελλάδα με το έκνομο και αγεωγράφητο τουρκολυβικό μνημόνιο (όπως φαίνεται στο παρακάτω χάρτη).

(Πηγή Φωτογραφίας : Γιάννης Μανιάτης)

Ακόμα η Ελλάδα έχει κατορθώσει με συμφωνίες, τόσο γεωστρατηγικού χαρακτήρα, όσο και στον ενεργειακό τομέα, να αποτελεί τον πλέον αξιόπιστο και πολύτιμο  σύμμαχο για τις Η.Π.Α. στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για την Γαλλία που στηρίζει σθεναρά την Ελλάδα τόσο γιατί είναι χώρα μέλος της Ε.Ε. αλλά κυρίως επειδή η Τουρκία προσπαθεί να κυριαρχήσει στο προνομιακό πεδίο της Γαλλίας που ήταν ανέκαθεν η Ανατολική Μεσόγειο αλλά και σε χώρες της Αφρικής (πρώην γαλλικές αποικίες & την Λιβύη). Η Ελλάδα κινούμενη σε τρεις άξονες, τις διεθνείς συμμαχίες, την προσήλωση στο διεθνές δίκαιο αλλά και ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, μπορεί και θα επιτύχει να υπερασπιστεί τα δίκαια του Ελληνισμού (Ελλάδας και Κύπρου) όπως αυτά απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.

(Η Νήσος Μεγίστη στο Σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, η δυνητική ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου εφάπτεται σύμφωνα με το Διεθνές δίκαιο και τη σύμβαση για το δίκαιο της Θάλασσας, χάριν της ύπαρξης του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελλόριζου.)

Συνοψίζοντας, το ιστορικό χρέος, όπως αυτό πηγάζει από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821, μας καλεί σε αυτή τη δύσκολή διεθνή συγκυρία να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας. Η Ελλάδα μια κατεξοχήν ειρηνική χώρα που δίδαξε την δημοκρατία και τον πολιτισμό σε όλη την ανθρωπότητα το τελευταίο πράγμα που θα επιθυμούσε είναι μια σύγκρουση με την οποιαδήποτε γείτονα χώρα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν δεχθεί επίθεση δεν θα αμυνθεί και μάλιστα επιτυχώς ενάντια σε οποιαδήποτε το επιχειρήσει.

Όπως έλεγε ο Θουκυδίδης "ο ισχυρός προχωρεί όσο του επιτρέπει η δύναμη του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του", και για αυτό το λόγο η Ελλάδα προχώρησε με ταχύτατους ρυθμούς στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων κυρίως στον αεροναυτικό τομέα με την αναβάθμιση των 80 α/φ F-16 σε Viper, με την προμήθεια 24  α/φ Rafale, την αίτηση για προμήθεια 40 F-35, την προμήθεια των φρεγατών Belharra ,των κορβέτων, των φρεγατών Fremm και των βαρέος τύπου τορπιλών για τα υποβρύχια μας, την ανάπτυξη antidrone και αντιβαλλιστικού συστήματος Drone Dome.

Συνοψίζοντας, το ιστορικό χρέος, όπως αυτό πηγάζει από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821, μας καλεί σε αυτή τη δύσκολή διεθνή συγκυρία να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας. Η Ελλάδα μια κατεξοχήν ειρηνική χώρα που δίδαξε την δημοκρατία και τον πολιτισμό σε όλη την ανθρωπότητα το τελευταίο πράγμα που θα επιθυμούσε είναι μια σύγκρουση με την οποιαδήποτε γείτονα χώρα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν δεχθεί επίθεση δεν θα αμυνθεί και μάλιστα επιτυχώς ενάντια σε οποιαδήποτε το επιχειρήσει.

Όπως έλεγε ο Θουκυδίδης "ο ισχυρός προχωρεί όσο του επιτρέπει η δύναμη του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του", και για αυτό το λόγο η Ελλάδα προχώρησε με ταχύτατους ρυθμούς στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων κυρίως στον αεροναυτικό τομέα με την αναβάθμιση των 80 α/φ F-16 σε Viper, με την προμήθεια 24  α/φ Rafale, την αίτηση για προμήθεια 40 F-35, την προμήθεια των φρεγατών Belharra ,των κορβέτων, των φρεγατών Fremm και των βαρέος τύπου τορπιλών για τα υποβρύχια μας, την ανάπτυξη antidrone και αντιβαλλιστικού συστήματος Drone Dome.

Έτσι η Ελλάδα κινείται με προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο, στις διεθνείς συμμαχίες και συμμετοχή σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς αλλά πάντα με ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.

Ο Niccolo Machiavelli, ο κατεξοχήν θεωρητικός των πολιτικών επιστημών αναφέρει στο έργο του "ο Ηγεμόνας", ότι τα κυριότερα θεμέλια σε όλα τα κράτη είναι οι καλοί νόμοι και ο καλός στρατός και επειδή η Ελλάδα δυστυχώς δεν συνορεύει με την Ελβετία είναι αδήριτη ανάγκη να ενισχυθούν ακόμα περαιτέρω οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις προκειμένου να επαυξηθούν ακόμα περισσότερο οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες έτσι ώστε να συνεχίσουν να αποτρέπουν τα σχέδια κακόβουλων γειτόνων της χώρας που αγνοούν και καταπατούν το διεθνές δίκαιο, όπως κάνει ο εξ ανατολών γείτονας και καταδεικνύει εμφατικά ο παρακάτω χάρτης που αποτυπώνει τις τουρκικές διεκδικήσεις της ΄΄Γαλάζιας Πατρίδας΄΄   εις βάρος της χώρας μας.

(Ο χάρτης της ΄΄Γαλάζιας Πατρίδας΄΄ της Τουρκίας)

Όπως είπε αιώνες πριν ο Nicollo Machiavelli, before all else be armed, δηλαδή πριν από οτιδήποτε άλλο να είσαι οπλισμένος, διότι η Τουρκία δεν φέρεται με όρους μιας αστικής δυτικής δημοκρατίας γιατί αφενός δεν είναι δυτική χώρα και αφετέρου είναι κατ΄επίφαση δημοκρατία.

Σε κάθε περίπτωση όμως, και αυτό ισχύει για κάθε χώρα, εν έτει 2026 η οποιαδήποτε ένοπλη σύγκρουση μπορεί να έχει μόνο χαμένους, γιατί ακόμα και αυτός που θα είναι νικητής στο πεδίο θα είναι "χαμένος" σε όρους οικονομίας, υποδομών και κυρίως ανεκτίμητων ανθρωπίνων ζωών για αυτό και η χώρα μας, και σωστά, κινείται (σσ: όπως έπραττε πάντα άλλωστε) με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συμβάσεις (σσ: όπως είναι η σύμβαση για το δίκαιο της Θάλασσας του 1982) αλλά με ισχυρές ένοπλες δυνάμεις γιατί όπως έλεγε και ο Θουκυδίδης το δίκαιο έχει ισχύ μόνο μεταξύ ίσων σε ισχύ.

*Ο Κωνσταντίνος Παπαδάκης είναι διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης με εξειδίκευση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής ήταν το ιστορικό των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας και η προοπτική οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών μέσα από τη συγκριτική ανάλυση των δεδικασμένων των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων έως και σήμερα. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο ίδιο τμήμα και είναι κάτοχος με άριστα του μεταπτυχιακού τίτλου «Δημόσιες και Ευρωπαϊκές Πολιτικές». Είναι επίσης απόφοιτος του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης και της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων μέλος του Ελληνικού οργανισμού πολιτικών επιστημόνων. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν τις διεθνείς σχέσεις και συγκεκριμένα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Διεθνές Δίκαιο και τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.