Βρετανία: Ο Αντι Μπέρναμ αναμένεται να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός-Εξασφάλισε στήριξη 322 βουλευτών

Αντι Μπέρναμ έχει πλέον εξασφαλίσει τη στήριξη 322 βουλευτών των Εργατικών, από τους 403 της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Πρόκειται για περίπου 80% των Εργατικών βουλευτών, ποσοστό πρωτοφανές για εσωκομματική διαδικασία και αρκετό ώστε να καταστήσει ουσιαστικά αδύνατη την εμφάνιση ισχυρού αντίπαλου υποψηφίου. Είναι αξιοσημείωτο πως, αν είχε την στήριξη ακόμη ενός βουλευτή, τότε θα ήταν και μαθηματικά αδύνατο να έχει αντίπαλο υποψήφιο.

Η μαζική στήριξη που κατάφερε να συγκεντρώσει ο Αντι Μπέρναμ από τους βουλευτές των Εργατικών αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι το κόμμα επιδιώκει μια γρήγορη και ενωτική μετάβαση στην ηγεσία του, σημειώνουν οι αναλυτές στο Λονδίνο.

Η έκταση της υποστήριξης έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Πρώτον, προσδίδει στον Μπέρναμ ισχυρή δημοκρατική νομιμοποίηση μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα, η οποία θα αποτελέσει τη βάση της νέας κυβέρνησης. Δεύτερον, στέλνει μήνυμα ενότητας προς τις αγορές, τους διεθνείς εταίρους και τους ψηφοφόρους, περιορίζοντας τον κίνδυνο εσωκομματικών συγκρούσεων σε μια περίοδο πολιτικής μετάβασης. Τρίτον, του δίνει τη δυνατότητα να προχωρήσει άμεσα στον σχηματισμό κυβέρνησης και στην εφαρμογή της πολιτικής του ατζέντας, χωρίς να χρειαστεί να δαπανήσει εβδομάδες ή μήνες σε μια διχαστική εσωκομματική εκστρατεία.

Παράλληλα, η στήριξη δεν προέρχεται μόνο από τη μία πτέρυγα του κόμματος. Ανάμεσα στους βουλευτές που έχουν ταχθεί υπέρ του περιλαμβάνονται κορυφαία κυβερνητικά στελέχη και εκπρόσωποι διαφορετικών ιδεολογικών τάσεων των Εργατικών, στοιχείο που ενισχύει την εικόνα του ως υποψηφίου ευρείας αποδοχής και όχι μιας συγκεκριμένης εσωκομματικής ομάδας.

Το όριο για να είναι κάποιος υποψήφιος ήταν μόλις 81 υπογραφές (20% της κοινοβουλευτικής ομάδας), επομένως ο Μπέρναμ έχει σχεδόν τετραπλάσια στήριξη από το απαιτούμενο όριο. Με τα σημερινά δεδομένα θεωρείται βέβαιο ότι θα εκλεγεί χωρίς ουσιαστική εσωκομματική αναμέτρηση και θα διαδεχθεί τον Κιρ Στάρμερ στην ηγεσία των Εργατικών στις 17 Ιουλίου και, κατ’ επέκταση, στην πρωθυπουργία στις 20 Ιουλίου.