Η ακρίβεια στα τρόφιμα επιστρέφει δυναμικά για τα ελληνικά νοικοκυριά  - «Αγκάθι» το κόστος ζωής

Μετά από μια σύντομη ανάπαυλα, η ακρίβεια στα τρόφιμα δείχνει να επιστρέφει δυναμικά, ξυπνώντας μνήμες της περιόδου 2022–2023 για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat για τον Ιούλιο του 2025, η ετήσια αύξηση στις τιμές τροφίμων, αλκοόλ και καπνού στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3,3%, από 2,4% τον Ιούνιο και 2,8% τον Μάιο, επιβεβαιώνοντας την επάνοδο της ακρίβειας που έχει ξεκινήσει από την άνοιξη.

Η τάση αυτή είναι ακόμη πιο ανησυχητική αν αναλογιστεί κανείς ότι εμφανίζεται σε ένα περιβάλλον αποκλιμάκωσης του ενεργειακού κόστους. Ειδικότερα, τον Ιούλιο, οι τιμές ενέργειας στην Ελλάδα κατέγραψαν ετήσια αύξηση μόλις 0,7%, από 2% τον Ιούνιο, δείχνοντας ότι η νέα ώθηση στις τιμές βασικών αγαθών ενδεχόμενα προέρχεται πλέον από άλλους παράγοντες στην αγορά τροφίμων, όπως το κόστος πρώτων υλών, logistics, πιέσεις στις τιμές εισαγωγών ή ακόμα και κερδοσκοπία.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, η ετήσια μεταβολή στις τιμές τροφίμων, αλκοόλ και καπνού στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3,3% τον Ιούλιο, από 2,4% τον Ιούνιο και 2,8% τον Μάιο, ενώ η χρονιά είχε ξεκινήσει με ποσοστά κοντά στο 0%.

Η χρονοσειρά των αυξήσεων δείχνει χαρακτηριστικά το πώς ο πληθωρισμός στα τρόφιμα ξαναπαίρνει ανοδική τροχιά:

Ιανουάριος: 0,0%

Φεβρουάριος: 0,4%

Μάρτιος: 2,1%

Απρίλιος: 1,7%

Μάιος: 2,8%

Ιούνιος: 2,4%

Ιούλιος: 3,3% (προκαταρκτική εκτίμηση)

Η κορύφωση του Ιουλίου καταγράφει τον υψηλότερο ρυθμό για το 2025, επισημαίνοντας την αναζωπύρωση της ακρίβειας στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα που είχε διαμορφωθεί στα τέλη του 2024, όταν για πρώτη φορά μετά από 3,5 χρόνια ο πληθωρισμός στα τρόφιμα είχε περάσει σε αρνητικό έδαφος: τον Δεκέμβριο του 2024, η μεταβολή ήταν -0,2%, φέρνοντας προσωρινά μια ανεπαίσθητη «ανάσα» για τους καταναλωτές. Την ίδια χρονιά, ο μέσος πληθωρισμός τροφίμων είχε περιοριστεί γύρω στο 3,9%, σαφώς χαμηλότερα από τα διψήφια ποσοστά των προηγούμενων ετών.

Το 2022 και 2023, ένεκα και της κρίσης στην Ουκρανία, αποτέλεσαν την περίοδο κορύφωσης της ακρίβειας στη διατροφή. Το ανώτατο ποσοστό ετήσιας αύξησης των τιμών τροφίμων καταγράφηκε τον Ιούλιο του 2023 με 15,1%, ενώ τον Μάιο του 2022 είχε φτάσει στο 13,2%. Οι τιμές των φρέσκων τροφίμων και των βασικών αγαθών πρώτης ανάγκης, όπως κρέας, γαλακτοκομικά και έλαια, ήταν οι κύριοι υπεύθυνοι για την πρωτοφανή αυτή πίεση στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.

«Πρωταθλήτρια» η Ελλάδα στις αυξήσεις του κόστους στέγης

Η νέα έξαρση προκαλεί εύλογες ανησυχίες για την εξέλιξη του κόστους ζωής τους επόμενους μήνες, ιδίως αν η επαναφορά της ανόδου στα τρόφιμα αποδειχθεί επίμονη και ευρύτερη.

Εδώ ας σημειωθεί πως σε πλήρη αντίθεση με την τάση αποκλιμάκωσης των τιμών στην Ευρώπη, η Ελλάδα τον Ιούνιο είχε καταγράψει την υψηλότερη αύξηση κόστους στέγης στην ΕΕ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για τον Ιούνιο 2025, οι τιμές της κατηγορίας housing, που σχετίζονται με στέγαση, ηλεκτρισμό, νερό και λοιπές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, αυξήθηκαν κατά 9,2% σε ετήσια βάση.

Πρόκειται για ποσοστό σχεδόν πενταπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου, που περιορίστηκε στο 2,7%, και πολλαπλάσιο της αύξησης στην Ευρωζώνη (1,9%). Η επίδοση αυτή καθιστά την Ελλάδα πρωταθλήτρια ακρίβειας στην κατηγορία των βασικών λειτουργικών δαπανών ενός νοικοκυριού, μπροστά από την Πολωνία (8,2%), ενώ χώρες όπως η Πορτογαλία (2,1%), η Γαλλία (-0,3%) ή η Σλοβενία (-2%) κινούνται σε σαφώς ηπιότερους ή πτωτικούς ρυθμούς.

Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και στην κατηγορία ένδυσης, με την Ελλάδα να καταγράφει τον δεύτερο υψηλότερο πληθωρισμό στην ΕΕ (4,9%), πίσω μόνο από τη Ρουμανία (5,1%). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η μέση μεταβολή είναι κάτω από 2%, ενώ σε αρκετές χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία ή η Ισπανία, οι τιμές στα ρούχα είτε αυξάνονται ηπιότερα, είτε μένουν σχεδόν αμετάβλητες, είτε κινούνται αρνητικά.

Ενδεικτικά, η Ιταλία καταγράφει μόλις +2,4%, η Γερμανία +0,9%, και η Γαλλία -0,3%.

Η ακρίβεια στα είδη ένδυσης, όπως και στα τρόφιμα και τη στέγαση, συγκροτεί έτσι ένα τρίγωνο πίεσης για τα ελληνικά νοικοκυριά, που συρρικνώνει την αγοραστική τους δύναμη με έναν πολύ πιο βίαιο τρόπο σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.