Αλίευση -κακοποίηση ιδεών και ιερών τόπων

Εν συντομία

- Στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης ο Κυριακός Μητσοτάκης προανήγγειλε την ενοποίηση του Ιστορικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Επρόκειτο για αλίευση της γνωστής πρότασης¹ μου δια μέσου μιας Βαλκανικής Πονηρίας, ενός Βαλκανικού τρόπου. Γεγονός που δεν τιμά την δημόσια πολιτική και διανοητική ζωή της χώρας. Υπάρχουν πολλές μελέτες για το πως επιδρά αρνητικά η διανοητική κλοπή στην διανοητική στασιμότητα μιας χώρας. Κοινώς τα σκονάκια είναι ιδεολογία, τρόπος. Όχι Ελληνικός.

Πριν λίγες ημέρες αναγγέλθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού η επέκταση του Αρχαιολογικού Μουσείου υπογείως προς το ιστορικό ξενοδοχείο “ΑΚΡΟΠΟΛ” το οποίο μετατρέπεται σε Μουσείο. Κτίστηκε για ξενοδοχείο²

- Είναι επίσης γνωστό ότι η πρόταση μου για την θέση του νέου Μουσείου της Ακρόπολης ήταν το Φάληρο και όχι το στρίμωγμα του στου Μακρυγιάννη³

Αντί για αυτό είχαμε το ΚΠΙΣΝ με τα τείχη, I muri del genovese, τα ντουβάρια⁴

Το γενικότερο θέαμα του Φαλήρου προκαλεί όχι θλίψη πλέον αλλά οργή.

- Ο Αλέξης Τσίπρας κατά την συνάντηση του με τον τότε Δήμαρχο της Αλεξανδρούπολης, τον Μητροπολίτη και τον Πρύτανη του Δ.Π.Θ. έκανε ένα εγκώμιο στο σχέδιο της νέας πόλης στην Θράκη⁵ και στο πρόσωπο μου. Εδώ δεν είχαμε Βαλκανικές Πονηρίες.

Υπήρξε τότε ενδιαφέρον και από την αντιπολιτευόμενη Ν.Δ..

Εξ όσων πληροφορήθηκα όμως η συνέχεια αυτής της μεγάλης και πολυδιάστατης ιδέας μετεξελίχθηκε και από τους μεν και από τους δε, σε μορφές που παραπέμπουν στο “πρότυπο της Λούτσας”. Η Θρακική Ακτή, η Ακτή του Δημόκριτου όπως την ονόμασα έχει ήδη αυτά τα χαρακτηριστικά εισάγοντας το “πρότυπο Λούτσα”.

- Τέλος αυτό που προκαλεί είναι η νέα επέλαση της ασχήμιας και του κιτς στην χώρα και ιδιαίτερα στην Αττική. Οι δημοσιευόμενες φωτογραφίες είναι, η μία από τον Πειραιά και η άλλη από την Βουλιαγμένη.

Ας προσθέσουμε σε αυτές και την κακοχωριάτικη – κακόφωνη εφεύρεση του όρου Αθηναϊκή Ριβιέρα.

Τι λένε οι εμπλεκόμενοι για αυτό το κιτς; Δηλαδή τα Υπουργεία Παιδείας – Πολιτισμού – Περιβάλλοντος – Τουρισμού – Εσωτερικών και οι υπεύθυνοι Δήμαρχοι;

Τι λέει και τι κάνει επίσης ο κόσμος του τουρισμού ΣΕΤΕ;

Επειδή όμως η ιερότητα των τόπων δεν μπορεί να προσβάλλεται από αδαείς, ακατέργαστους, επαρχιώτες ιδιώτες και αξιωματούχους, η πρόληψη της ασχήμιας είναι ευθύνη θεσμική. Ενός κεντρικού θεσμού. Την προτείνω στο “Αναστήλωση ο Τουρισμός ως Πολιτιστική Οικονομία. 2015” Πέρασαν επτά χρόνια. Είχαμε ήδη προαναγγελίες της επέλασης του κιτς.

Η χώρα που γέννησε τις έννοιες της αισθητικής και του ωραίου τις στερείται σήμερα.

Σκέφτηκα δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι ο ιδιοκτήτης του καφέ – εστιατορίου “ΑΚΤΗ” στη Βουλιαγμένη έχει μεγαλύτερη συνείδηση, σεβασμό στον τόπο, ποιοτικό στιλ σε σχέση με τους αρμόδιους.

Το δεύτερο ότι οι του Ζεφυρίου είναι πιο αυθεντικοί από τους Λεβέντες της Ασχήμιας και του Κιτς.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Μάρτιος 22

1Νέα Αναπτυξιακή Παιδεία – Η Ανάκτηση του Ελληνικού Τρόπου. Εκδόσεις ΣΤΡΑΒΩΝ

2“Νέα Μουσειακή Πολιτική” στο “Αναστήλωση ο Τουρισμός ως Πολιτιστική Οικονομία ˮ  Εκδόσεις ΣΤΡΑΒΩΝ

3Όπως στο 1

4Όπως στο 2

5. Όπως στο 1