Η χαμένη ευκαιρία…..

Όπως είναι γνωστό στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, στη συζήτηση του πέμπτου θέματος της ημερήσιας διάταξης , «Ορισμός μελών του προσωρινού διοικητικού συμβουλίου του υπό σύσταση Αναπτυξιακού Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης ΗΡΑΚΛΕΙΟ Α.Ε», πέντε παρατάξεις της αντιπολίτευσης (Ηράκλειο 3.7.5,  Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες, Σύν-πραξη Δημοτών Ηρακλείου, Ηράκλειον Αξίζει, Συνεργασία για το Ηράκλειο) έθεσαν θέμα ουσίας και έπειτα από την άρνηση της δημοτικής αρχής να το συζητήσει αποχώρησαν από τη συνεδρίαση.

Προφανώς αυτή η κίνηση επιδέχεται πολλές ερμηνείες κυρίως όμως αναδεικνύει ένα μείζον πολιτικό ζήτημα που προέκυψε από τη νομοθετική τροπολογία του Θεοδωρικάκου (αναφέρεται συνήθως έτσι ο νόμος 4623/19) η οποία ακύρωσε επί της ουσίας το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών. Οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι η πράξη αυτή δεν αφορά το πρόσωπο του εκάστοτε δημάρχου αλλά την αποτύπωση της λαϊκής βούλησης και το πολιτικό πρόταγμα για την δημοτική πολιτική της τετραετίας 2019-2023.

Άμεσος στόχος ήταν η κατάργηση της απλής αναλογικής προϋπόθεση για την εφαρμογή της οποίας είναι η υψηλή πολιτική παιδεία των συμμετεχόντων στη διαδικασία και κατ’  επέκταση της ίδιας της κοινωνίας.

Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν διακρίθηκε για τον πλούτο των ιδεών του και την πολιτική του συγκρότηση. Αυτό προφανώς δεν αποτελεί άλλοθι αλλά  σε συνδυασμό με τα εκφυλιστικά φαινόμενα που παράγει μειώνει τις κοινωνικές αντιστάσεις / αντιδράσεις σε κάθε πολιτική πρακτική που ακυρώνει τη λαϊκή βούληση.

Οφείλουμε επιπρόσθετα να επισημάνουμε ότι οι δημοκρατικές αντιλήψεις για την άσκηση πολιτικής δεν έχουν χρεία νομοθετημάτων για να εφαρμοστούν στην πράξη. Απαιτούν πολιτική παιδεία ,συνέπεια σε αρχές και αξίες, συνεχή αναμέτρηση με εξουσιαστικές αντιλήψεις που κρύβονται  πίσω από το «αναγκαίο» της πολιτικής πρακτικής (όψιμος όρος η κυβερνησιμότητα).

Η επίκληση της προσωπικής πολιτικής ιστορίας των μετεχόντων στα κοινά και οι αντιπαραθέσεις με όρους ιστορίας και φονταμενταλισμού αφορούν μια βαθιά συντηρητική τάση στραμμένη στο παρελθόν.

Δεν απαντούν στις προκλήσεις του παρόντος δεν δημιουργούν όραμα για το μέλλον.

Το πρακτικό μήνυμα με την αποχώρηση των δημοτικών παρατάξεων προς την δημοτική αρχή ήταν «δεν έχετε απαρτία». Το πολιτικό όμως αίτημα της αποχώρησης αυτής είναι σημαντικότατο και αφορά την πολιτική επαναθεμελίωση του συστήματος της αυτοδιοίκησης και τη λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου.

Η δημοτική αρχή έχασε μια μεγάλη ευκαιρία με τη στάση της . Τη δυνατότητα επαναπροσέγγισης της κοινωνικής πλειοψηφίας με την ταυτόχρονη ανάδειξη του δημοτικού συμβουλίου ως κορυφαίου οργάνου άσκησης πολιτικής, χωρίς με όλα τούτα να παραβιάζει το νόμο.  Είναι λάθος η πολιτική να στηρίζεται σε νομικισμούς και θεμελιοκρατισμούς. Χάνει τη ζωντάνια της και την ουσία της.

Η στάση της δημοτικής αρχής στην προκειμένη περίπτωση ήταν η αποδοχή ενός δευτερεύοντος ρόλου για το δημοτικό συμβούλιο. Αρνήθηκε τη συζήτηση για την αναγκαιότητα ,το σκοπό και τη λειτουργία του αναπτυξιακού οργανισμού και θέλησε να συζητήσει μόνο την συγκρότηση του.

Άλλη μια ευκαιρία συζήτησης για το μεγάλο θέμα της ανάπτυξης, που πίσω από την «αγωνία» παραγωγής δημοτικού έργου και την επιτάχυνση διαδικασιών, στερεί από το δημοτικό συμβούλιο εκτός από αρμοδιότητες, την ευκαιρία να αναδείξει τη δυναμική του και ταυτόχρονα  αποκαλύπτει το αλαζονικό πρόσωπο της δημοτικής αρχής.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο υπό σύσταση Αναπτυξιακός Οργανισμός παίρνει είκοσι εννιά (29) αρμοδιότητες του δημοτικού συμβουλίου, χρηματοδοτείται από το δήμο και δεν λογοδοτεί στο δημοτικό συμβούλιο.

 Υποβιβάζει  το κορυφαίο πολιτικό όργανο του δήμου που είναι το δημοτικό συμβούλιο από πεδίο ανάπτυξης ιδεών και πράξεων πολιτικής, σε θεατή πολιτικών εξελίξεων για τις οποίες όχι μόνο δεν αποφασίζει αλλά ούτε καν ενημερώνεται. Η διολίσθηση της πολιτικής αποκέντρωσης σε συγκεντρωτικά σχήματα δήθεν επαϊόντων που δεν λογοδοτούν, απλώς θα κριθούν στο τέλος της τετραετίας και  η παραδοχή ότι με αυτό τον τρόπο εφαρμόζεται ο νόμος, αποδεικνύει πλήρη ταύτιση με αντιλήψεις ολιγαρχικού χαρακτήρα που στερούν από την κοινωνία την ουσία και τη χαρά της πολιτικής.

Αποτελεί φαινότυπο δημοκρατικής ευαισθησίας ,συγκρινόμενο με την πρακτική αντιμετώπισης του θέματος του Αναπτυξιακού Οργανισμού από τη δημοτική αρχή, η επίκληση του γεγονότος ότι για κρίσιμα θέματα προκαλούνται συνεδριάσεις διαπαραταξιακών επιτροπών. Δηλαδή όπου «καίνε» τα γεγονότα συμπορευόμαστε όπου  όμως η νομοθεσία μας δίνει τη δυνατότητα εδραιώνουμε την μειοψηφική εξουσία μας.

Βέβαια είναι καθαρό ότι όλες αυτές οι πρακτικές θα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος όσο η κοινωνία ψάχνει τον πολιτικό βηματισμό της. Όσο οι όποιες κινήσεις πολιτών αναγορεύουν σε κυρίαρχες τις δευτερεύουσες αντιθέσεις, όσο η ερμηνεία των πραγμάτων γίνεται με όρους ψυχιατρικούς εστιάζοντας στα αποτελέσματα και όχι στην αιτία, τόσο η πολιτική θα χάνει την αποτελεσματικότητα της και η κοινωνία θα παραμένει στο περιθώριο.

*Ο Αναστάσιος Τσατσάκης είναι ΕΤΕΠ στο ΕΛΜΕΠΑ και δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου  με την παράταξη Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες