Πολιτικές μνήμες

Την 18η Μαΐου του 2022 ήμουν στην Κωστάντζα.

Ήταν επόμενο να έρθει στην μνήμη μου το δισδιάστατο σχέδιο Νέα Πόλη στην Θράκη – Ρωμανία και οδικός – σιδηροδρομικός άξονας, Αλεξανδρούπολη – Πύργος – Βάρνα – Κωστάντζα – Οδησσός. Σε αυτόν τον άξονα δημιούργησα σχολή όχι μόνον Θρακική και Ελληνική αλλά Ευρωπαϊκή και Παγκόσμια.

Βλέποντας την πόλη και το λιμάνι της μετά την επίσκεψη μας στην αρχαία Ίστρια έφθασε σε υψηλά επίπεδα η γνωστή περιφρόνηση μου προς τους πολιτικούς ενόχους που το ακύρωσαν παρ΄ όλο που το ψήφισε σύσσωμο το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα παρατήρησα ότι οι ένοχοι βγήκαν από τα κρησφύγετα τους και επανεμφανίσθηκαν. Είναι γνωστή η γνώμη μου για αυτούς δεκαετίες τώρα. Μια τελευταία μου αναφορά έγινε με τα λόγια του Διόδωρου Σικελιώτη (Στο Ελληνική Πολιτική Παιδεία Η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη, Εκδόσεις Στράβων).

Ήρθε όμως στην μνήμη μου επίσης ένα σύνθημα των διαδηλώσεων των νέων στην Ιταλία την δεκαετία του 70’, tornate nelle fogne που ταιριάζει στην περίπτωση των επαναεμφανισθέντων ενόχων.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Ιούνιος 22

Υ.Γ. Η Ιστορία είναι φιλαλήθης και αποκαλύπτει το κενό. Αποκαλύφθηκε ότι η χώρα στερούνταν πολιτικής για την Ευξείνια Θάλασσα. Έτσι προχθές επιστρατεύτηκε η πονηρία και η κωμικότητα σε ένα φιλοψευδές αρθρίδιο. Παραχαρακτικό και προσβλητικό της Πολιτικής Μνήμης και Νοημοσύνης μας. Μία έξοδος της ενοχής είναι η θρασύτητα. Δεν απευθύνεται σε πολίτες αλλά σε υποβαθμισμένες κατηγορίες.

Οι πολίτες όμως στην Θράκη, την Μακεδονίας, την Ήπειρο και την Θεσσαλία γνωρίζουν ότι η Εγνατία Οδός έπρεπε να ολοκληρωθεί το 1993 -1994. Έγινε όμως γεφύρι της Άρτας.

Η λεγόμενη αριστερά δεν καταλάβαινε από αυτά τα πράγματα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Ν.Δ. την θεωρούσαν έργο τετάρτης και πέμπτης προτεραιότητας.

Η κατάσταση σήμερα στον κάθετο στρατηγικό άξονα Αλεξανδρούπολης – Ορμένιο. Ας μην πάμε μέχρι τον Πύργο (Μπουργάς) ή παραπέρα. Μίλησα για αυτόν πρώτη φορά τον Μάιο ή τον Σεπτέμβριο του 1985. Ο Σεραφείμ Φυντανίδης το σημείωσε, το έδειξε στην Ελευθεροτυπία. Μέχρι σήμερα ο δρόμος είναι ημιτελής. Πέρασαν 37 χρόνια περίπου, μισό αιώνα.

Το φιλοψευδές σε αρθρίδια είναι υπονομευτικό του μέλλοντος μας. Αρκετά κράτησε αυτή η δύσοσμη κολόνια των θαμώνων του κιτς πεζοδρομίου της Βουκουρεστίου και του da capo.