Το σύστημα χρηματοδοτήσεων Κυβερνοασφάλειας και Κυβερνοϋποκλοπών (Μέρος 3ο)

Το τρίγωνο Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης – ΕΥΠ – Μέγαρο Μαξίμου και οι συνεκτικές εταιρείες - fund

Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια, με ανακοινώσεις Κυριακή βράδυ παραμονή της εορτής της Παναγίας και άρθρων περί νέων ψηφιακών υπηρεσιών, των βασικών πρωταγωνιστών να περιπλέξουν το θέμα του συστήματος νόμιμων ή μη παρακολουθήσεων (ευγενιστί επισυνδέσεων), ώστε στη συνέχεια αυτό είτε να περάσει στην λήθη είτε η κουβέντα να εστιάσει αποκλειστικά στην παρακολούθηση του κινητού του κ. Νίκου Ανδρουλάκη, η άλλη πτυχή που αφορά την χρηματοδότηση του έργου του Κέντρου Κυβερνοασφάλειας ύψους 40 εκ. ευρώ και άλλων συνοδευτικών μελετητικών έργων που προηγήθηκαν, αρχίζει να φωτίζεται από την ερευνητική δημοσιογραφία...

 Ο λαβύρινθος είναι δαιδαλώδης και καλά σχεδιασμένος ώστε να προσφέρει κάποια προσχήματα νομιμότητας, ώστε κάποιος να παρεκκλίνει εύκολα του κυρίου θέματος που είναι η επιλογή αναδόχου σε ένα έργο με διαδικασίες που προσομοιάζουν τον τρόπο πληρωμής αμοιβής σε "πληροφοριοδότες". Επιλογές υποψηφίων αναδόχων εταιρειών με άγνωστα κριτήρια, τεχνικές προδιαγραφές εξίσου άγνωστες που δεν διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον, το ερώτημα είναι εάν και η επιλογή, ή ακριβέστερα προεπιλογή, φίλια προσκείμενου αναδόχου, γίνεται με "θολά" κριτήρια. Και όλα αυτά για ένα έργο ναυαρχίδα εντός της ΕΕ, που θα προσφέρει μόχλευση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, καθώς ανοίγει πόρτες και για άλλα Κέντρα άλλων κοντινών κρατών. Μία υπόθεση που έχει επιτύχει να κάνει κουβάρι υποκλοπές, κυβερνοπαρακολουθήσεις, σειρά ερωτημάτων στη διαχείριση Ευρωπαϊκών κονδυλίων, η οποία διαφέρει από τα έργα με φωτογραφικές προδιαγραφές του παρελθόντος, διότι κλονίζει τα ίδια τα θεμέλια της δημοκρατίας.

Τα στοιχεία που δειλά δειλά αρχίζουν να έρχονται στη δημοσιότητα, αναδεικνύουν ολοένα και περισσότερο το ρόλο συγκεκριμένων υπουργείων και κρατικών δομών στο στήσιμο και στην υλοποίηση αυτού του πολύπλοκου σχεδίου. Βασικός πρωταγωνιστής, με καταλυτικό ρόλο όσον αφορά τον βασικό σχεδιασμό αυτού του «ψηφιακού έργου», είναι το Υπουργείο  Ψηφιακής Διακυβέρνησης, σε επιχειρησιακό αρωγό την ΕΥΠ. Εξετάζοντας την όλη διευθέτηση εκ του μακρόθεν, ένας ανεξάρτητος παρατηρητής και γνώστης του πως χρηματοδοτήθηκαν ένα σωρό έργα, από το Γ ΚΠΣ και άλλα χρηματοδοτικά πλαίσια, μάλλον θα έβγαζε το καπέλο, στην όλη μεθοδολογική προσέγγιση που είναι ομολογουμένως εξαιρετική, και με έναρξη τις πρώτες κιόλας ώρες της ανάληψης της εξουσίας από την ΝΔ. Η υπαγωγή της ΕΥΠ στο Μαξίμου και ο επαναπροσδιορισμός του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης με την υπαγωγή του όλων των δομών του Δημοσίου που διαχειρίζονται έργα πληροφορικής εν πρώτοις, δεν δείχνουν κάποιου είδους συνάφεια.

Υπάρχει και ο διορισμός ημέτερων έμπιστων σε θέσεις κλειδιά, ανεξαρτήτως προσόντων. Αυτό φυσικά, δεν αποτελεί καινοτομία της ΝΔ, καθώς όλες οι κυβερνήσεις ανεξαιρέτως επιλέγουν σε θέσεις κλειδιά ανεξαρτήτων αρχών, εταιρειών του Δημοσίου, Προέδρων και μελών ΔΣ σε ευγενή ιδρύματα, οργανισμούς και άλλα μαγαζιά «λαμπρά στελέχη» με προϋπηρεσία αφισοκολλητή σε πολιτικά γραφεία, με κάποιες εξαιρέσεις, απλά για να φωτίζονται. Στο ίδιο πλαίσιο την ίδια περίοδο, ο διορισμένος Υπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ κ. Πιερρακάκης με παρόμοιες διαδικασίες, πιο διαφανείς όμως σε σχέση με την ΕΥΠ λόγω περιορισμών του Δημοσίου, θα τοποθετήσει ως Γενικό Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Κυβερνοασφάλειας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης ένα πρώην στέλεχος της ΕΥΠ. Έτσι λοιπόν, λένε οι κακές γλώσσες, μοιάζει σαν κάποιος θέλει να «κλειδώσει» από όλες τις πλευρές ένα σύστημα, έτοιμο για το επόμενο βήμα: Μήπως τα Ευρωπαϊκά κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης;

Η  διαχείριση "ελλιπούς ορατότητας", του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για το έργο των 40 εκατ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης για την κυβερνοασφάλεια

Μία άλλη σημαντική παράμετρος πέραν προσώπων είναι η προσπάθεια κάλυψης διάφορων διαγωνισμών υπό μία "ομπρέλα" ΕΥΠ, ώστε όλα να ανάγονται απόρρητα ως Εθνικά Θέματα. Αυτή η διευθέτηση προσφέρει απεριόριστους βαθμούς ελευθερίας στη διαχείριση προδιαγραφών ενός οποιουδήποτε διαγωνισμού. Στο εάν θα υπάρχουν τεχνικές προδιαγραφές συμβατές με καλές πρακτικές ή αντιθέτως φωτογραφικές για κάποιον, στο εάν η επιλογή του αναδόχου, γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια ή "άλλα" που να τον ευνοούν, στο εάν η αποδοχή των παραδοτέων, γίνει με μία σωστή αξιολόγηση, ή άλλη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του αναδόχου, και εσχάτως στην πληρωμή του, που μπορεί να αφορά, την "σκοτεινή διαχείριση" κονδυλίων. Όλα αυτά θυμίζουν τα παρατράγουδα άλλων εποχών με τις φωτογραφικές προκηρύξεις έργων, τις ενστάσεις για να διορθωθούν τυχόν σφάλματα στα προηγούμενα βήματα, ή την ανυπαρξία των παραδοτέων. Κάθε νέα όμως εποχή έχει και νέα «κόλπα». Εν προκειμένω, στο έργο του Κέντρου Κυβερνοασφάλειας, οι τεχνικές προδιαγραφές έγιναν γνωστές μόνο σε ένα κλειστό κύκλο εταιρειών, οι όποιες προσφορές αυτών θα ελεγχθούν στη συνέχεια, από επιτροπή, με την «απαραίτητη δόση Αριστείας» με την συμμετοχή και πανεπιστημιακών που ήδη κάποιοι εξ αυτών θα συμμετέχουν σε συνοδευτικές μελέτες του έργου, και με τον ανάδοχο που έχει ήδη προεπιλεγεί θα κληθεί να υλοποιήσει ένα έργο υπό καθεστώς "Περιοχής 51".

Το κλειστό club των «προσκεκλημένων» εταιριών στον διαγωνισμό

Μία ιδιαιτέρως σκοτεινή πτυχή της υπόθεσης του έργου Κυβερνοασφάλειας των 40 εκατ. ευρώ του υπουργείου του κ. Πιερρακάκη που διαχειρίζεται μισό δις ευρώ σε έργα πληροφορικής, είναι η πρόσκληση συγκεκριμένων μόνο εταιρειών για να λάβουν την προκήρυξη υπό καθεστώς εχεμύθειας, καθώς και η όλη διεξαγωγή του διαγωνισμού με το πρόσχημα των προμηθειών της ΕΥΠ. Προς τι η μυστική προκήρυξη ενός έργου, που θεωρητικό στόχο έχει να προστατέψει το Ελληνικό δημόσιο με αμυντικές τεχνολογίες Κυβερνοασφάλειας, που συνεχώς εξελίσσονται και όχι να μετατραπεί σε «μεγάλο αδελφό» για όλους τους Έλληνες; Γιατί επιλέχθηκε από τον κ. Πιερρακάκη η μυστική και κλειστή πρόσκληση και όχι ανοικτός διαγωνισμός; Σημειωτέο ότι και σε ανοικτό διαγωνισμό θα μπορούσαν να μπουν ασφαλιστικές δικλείδες και κανόνες εμπιστευτικότητας που διασφαλίζουν την εθνική ασφάλεια. Δεδομένης της "αμφισβητούμενης" προκήρυξης, δεν θα είχε συντριπτικό πλεονέκτημα ο «νέος εθνικός προμηθευτής» έτσι και αλλιώς ακόμη και σε ανοικτό διαγωνισμό; Οι ίδιες "κακές γλώσσες" αναρωτιούνται: Μήπως όμως, αν ήταν ανοικτή η προκήρυξη θα ανέβαινε πολύ ο πήχης των παραδοτέων της προκήρυξης λόγω της διαγωνιστικής διαδικασίας και άρα θα έμενε λιγότερος χώρος και χρήμα για «αλλά πράγματα» όπως οι συνοδευτικές υπηρεσίες τύπου Predator που μπορούν και αυτές να συμπτυχθούν; Μήπως θα έπρεπε να διασφαλιστεί ο εν λόγω προμηθευτής πάση θυσία και πολύ καιρό πριν την τυπική διενέργεια του διαγωνισμού, ώστε να γνωρίζουν και οι δικοί του προμηθευτές (και βεβαίως οι επενδυτές του που αγωνιούν για την άνοδο της αξίας της εταιρείας), ότι έχουν ήδη την «επιταγή» του έργου στα χέρια τους; Μήπως έτσι ο «εθνικός προμηθευτής» μπορεί από το κλείσιμο των προσφορών και όχι από την ολοκλήρωση του διαγωνισμού να προχωρήσει σε προμήθειες για το έργο κυβερνοασφάλειας της ΕΥΠ από υπεργολάβους ή και να «πληρώσει ανειλημμένες υποχρεώσεις» της ΕΥΠ για το 2022 προς άλλους «προμηθευτές»; Όλα αυτά είναι "πονηρά" ερωτήματα, που περιμένουν να "απαντηθούν". Αληθή ή όχι, το μόνο σίγουρο, είναι ότι προκύπτουν από τη "περίεργη" διαδικασία που επιλέχθηκε...

Γιατί δεσμεύθηκαν 12 εκατ. ευρώ για το 2022 για το έργο κυβερνοασφαλείας των 40 εκατ. ευρώ;

Ερχόμενοι στις δημόσιες τοποθετήσεις των πρωταγωνιστών, σύμφωνα με τον κ. Πιερρακάκη, βρισκόμαστε στα τέλη Αυγούστου και ακόμη δεν έχει κατακυρωθεί το έργο των 40 εκατ. ευρώ (και αναφερόμαστε στο τυπικό της υπόθεσης καθώς ουσιαστικά ο ανάδοχος έχει προ πολλού επιλεχθεί), ενώ σύμφωνα με δημοσιεύματα στο έργο αυτό προβλέπονται δεσμεύσεις/δαπάνες 12 εκατομμυρίων ευρώ εντός του 2022. Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Πιερρακάκη στην πρόσφατη απάντηση του στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, και αναφορικά το πολύ απλούστερο και μικρότερο ψηφιακού έργου της ΑΔΑΕ (τάξης μεγέθους μικρότερο από την κυβερνοασφάλεια όλου του δημοσίου τομέα) αναφέρει επι λέξει:

«κάθε πληροφοριακό σύστημα έχει ως προαπαιτούμενα την ανάλυση απαιτήσεων, τον σχετικό σχεδιασμό, την ανάπτυξη κώδικα, την πιλοτική εφαρμογή και τέλος την παραγωγική λειτουργία. Λόγω της σοβαρότητας της διακινούμενης πληροφορίας στο εν λόγω σύστημα αλλά και του μεγάλου αριθμού των εισαγγελικών λειτουργών και εξουσιοδοτημένων υπαλλήλων που θα έχουν πρόσβαση σε αυτό, όλα τα παραπάνω βήματα γίνονται με αυξημένη προσοχή και επιμέλεια.»

Αφού λοιπόν απαιτούνται χρονοβόρες ενέργειες για όλα τα παραπάνω σε όλα τα έργα, που θα πάνε αυτά τα 12 εκατ. ευρώ μέσα σε 3-4 μήνες που απομένουν για το 2022; Σε προκαταβολή με την συμβασιοποίηση είναι δυνατό και λογικό να δοθεί το 30% ενός τόσο μεγάλου ποσού χρηματοδότησης; Δεν θα υποβληθούν έστω κάποιες αρχικές μελέτες που να διασφαλίζουν την υποτιθέμενη ποιότητα ενός έργου που θα παρακολουθεί εν δυνάμει το σύνολο του Δημοσίου και του Ιδιωτικού τομέα από πλευράς κυβερνοεπιθέσεων; Ή μήπως θα πάνε σε συγκεκριμένη εξωτερική (του αναδόχου) υποπρομήθεια «κυβερνοασφάλειας» για τις «ανάγκες» της ΕΥΠ, που όπως έχουν αναδείξει οι δημοσιογραφικές πληροφορίες κοστίζει κάμποσα εκατομμύρια ευρώ; Ούτε αυτό φυσικά είναι γνωστό...

Τα ντουέτα των «εμφανίσεων» του κ. Πιερρακάκη

Ταυτόχρονα με την τεράστια δημοσιογραφική προβολή του σκανδάλου των υποκλοπών βγήκε ισχυρά στο προσκήνιο ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Πιερρακάκης σε διαφορά «ντουέτα». Αρχικά είχαμε την παρουσία του ντουέτου των κ. Γεραπετρίτη και Πιερρακάκη στην κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση ακρόασης του πρώην διοικητή της ΕΥΠ, Παναγιώτη Κοντολέων και του προέδρου της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) Χρήστου Ράμμου, της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, στις 29 Ιουλίου για το θέμα της καταγγελίας για απόπειρα παρακολούθησης του κινητού τηλεφώνου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νίκου Ανδρουλάκη. Άραγε τι δουλειά είχε εκεί ο κ. Πιερρακάκης αν δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση; Να θυμίσουμε ότι σύμφωνα με τον κ. Γεραπετρίτη, παρουσία του κ. Πιερρακάκη  στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής «Το ελληνικό δημόσιο ουδέποτε έχει προμηθευτεί παράνομο λογισμικό παρακολούθησης και δεν υπάρχει, ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα τέτοια σύμβαση». Άραγε τι πρόκειται να πράξουν αυτοί οι δύο Υπουργοί, αν αποκαλυφθεί ότι τελικά υπάρχει τέτοια σύμβαση μέσω τρίτου ενδιάμεσου; Θα παραιτηθούν για λόγους στοιχειώδους ευθιξίας, ή θα ακολουθήσουν την πεπατημένη της κυβέρνησης ότι εμείς δεν ξέραμε όταν τα λέγαμε αυτά και άρα δεν έχουμε ευθύνη;

Στην συνέχεια είχαμε την αντεπίθεση του ντουέτου των Σταϊκούρα – Πιερρακάκη προς τον ΣΥΡΙΖΑ κατηγορώντας με σχετική ανακοίνωση το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευση ως συκοφάντες για το έργο των 40 εκατομμυρίων ευρώ με κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΥΠ του κ. Πιερρακάκη για την κυβερνοασφάλεια. Να θυμίσουμε στους αναγνώστες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς έθεσε το ερώτημα αν ισχύει ότι χρησιμοποίησαν ακόμα και κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης για να στήσουν το κύκλωμα της υπόθεσης των υποκλοπών.

Επιπλέον να θυμίσουμε ότι στις 25 Ιουλίου είχε απορριφθεί από την ΝΔ η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τον έλεγχο των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ από τα μέλη της επιτροπής για τον Κανονισμό λειτουργίας της Βουλής. Για να δικαιολογήσει τους λόγους απόρριψης της πρότασης, η κυβέρνηση επικαλέστηκε πως η Βουλή διαθέτει επιτροπές και εργαλεία ενημέρωσης και ελέγχου για τον τρόπο που διατίθενται οι ευρωπαϊκοί και εθνικοί πόροι. Μα αφού υπάρχουν αυτές οι «επιτροπές και εργαλεία ενημέρωσης και ελέγχου» γιατί ο κ. Πιερρακάκης δεν παρέπεμψε το θέμα του έργου κυβερνοασφαλείας (με αδιαφανείς προσκλήσεις σε ένα κλειστό κύκλο συγκεκριμένων εταιριών) εκεί και αντεπιτέθηκε στην αντιπολίτευση που έθεσε το ερώτημα αν χρησιμοποίησαν ακόμα και κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης για να στήσουν το κύκλωμα των υποκλοπών;

Εσχάτως είχαμε ξανά την εμφάνιση του κ. Πιερρακακη σε νέο ντουέτο, αυτή την φορά με τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Τσιάρα, όπου στην ερώτηση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για τις καθυστερήσεις στη δημιουργία ηλεκτρονικού αρχείου αναφορικά με τις παρακολουθήσεις στην ΑΔΑΕ, οι κ. Τσιάρας-Πιερρακάκης απαντούν ακόμη μια φορά με αλαζονικό τρόπο ότι τα ερωτήματα τους είναι έολα. Αυτό οδήγησε σε νέα ανακοίνωση την Χαριλάου Τρικούπη, κάνοντας λόγο για "νέα επιτελική γκάφα υπουργών", που "αποκαλύπτουν τον τρόπο που στήθηκε το ανεξέλεγκτο των παρακολουθήσεων".

Οποία πέτρα και αν σηκώσεις - Ερωτήματα

Αυτή η παρουσία «ομπρέλα» του κ. Πιερρακάκη, σε κάθε ντουέτο υπουργών μήπως τελικά αναδεικνύει τον «κομβικό» του ρόλο, στο ψηφιακό στήσιμο του σκανδάλου των υποκλοπών; Μήπως αναδεικνύει και μία αγωνία του, να μην προχωρήσει η διερεύνηση της υπόθεσης σε βάθος και αρχίσουν να βγαίνουν στην φορά νέες τεχνοκρατικές και οικονομικές «επισυνδέσεις», αυτή την φορά με πρώην τραπεζίτες, διαχειριστές funds του εξωτερικού, εφοπλιστές που συμμετέχουν στα funds, νέους «εθνικούς προμηθευτές» και σχέσεις αυτών με άλλους «δευτερεύοντες προμηθευτές» και ενδεχόμενους με άλλους συγγενείς;

Η αντιπολίτευση στην εξεταστική επιτροπή

Είναι τεράστια η προσπάθεια της κυβέρνησης να σταματήσει αυτή η σκοτεινή υπόθεση στο επίπεδο των πολιτικών ευθυνών για τις παρακολουθήσεις και να μην γίνει ουσιαστική συζήτηση στο «επιχειρησιακό» επίπεδο. Γίνεται επίσης εμφανές από τον συστημικό τύπο μια αγωνιώδης προσπάθεια να μην υπάρχει καμία αναφορά στο έργο «ομπρέλα» των 40 εκατ. ευρώ για την κυβερνοασφάλεια, ενώ πέπλο μυστηρίου, σκεπάζει τον όποιο ρόλο του κ. Πιερρακάκη σε αυτό. Κι όμως, σε επιχειρησιακό επίπεδο όλα φαίνεται να ξεκινάνε από το συγκεκριμένο έργο.  Η αντιπολίτευση οφείλει να ζητήσει καθαρά και επιτακτικά την επαναπροκήρυξη του έργου με διάφανο και ανοικτό τρόπο. Στην υποθετική περίπτωση που ο κ. Πιερρακάκης και οι λοιποί εναπομείναντες επιχειρησιακοί βραχίονες (δεδομένων των παραιτήσεων Δημητριάδη και Κοντολέων) δεν έχουν σχέση με την εν λόγω διαπλοκή, λογικά δεν θα είχαν πρόβλημα να δείξουν συναίνεση, αποδεχόμενοι ένα τέτοιο αίτημα προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Σε περίπτωση που αυτό δεν μπορεί να γίνει, για μια σειρά από "λόγους", και άρα η κυβέρνηση με νύχια και με δόντια προσπαθήσει να κάνει το παν για να προχωρήσει ο κλειστός διαγωνισμός ως έχει, η αντιπολίτευση οφείλει να στείλει καθαρό μήνυμα προς όλους τους διαπλεκόμενους ότι αυτό το έργο θα σταματήσει μετά τις εκλογές και θα επαναπροκηρυχθεί με ανοικτές και διάφανες διαδικασίες προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Μια τέτοια ανακοίνωση θα είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην διαπλοκή, καθώς αν οι «εργολάβοι» και οι επενδυτές τους βρεθούν εκτεθειμένοι στο «κλειδωμένο» έργο (όπως τους είχαν διαβεβαιώσει κατά το στήσιμο του), τότε πράγματι θα κινδυνεύσει το σκοτεινό αυτό «οικοδόμημα».

Διαβάστε το πρώτο μέρος (ΕΔΩ)

Διαβλαστε το δεύτερο μέρος (ΕΔΩ)