Γιάννης Μπασιάς: Σκληρές αλήθειες στην νέα ενεργειακή πραγματικότητα! (podcast)

Ο Γιάννης Μπασιάς πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων, ειδικός σε θέματα ενέργειας με τεράστια εμπειρία στην αξιολόγηση κοιτασμάτων, τα τεχνικά έργα, την δημιουργία πετρελαϊκού χαρτοφυλακίου και την διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, είναι καλεσμένος μας σήμερα στο newshub.gr και μας αναλύει τη νέα ενεργειακή πραγματικότητα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι ΑΠΕ ξεκίνησαν εδώ και 2-3 δεκαετίες με προοπτική να αντικαταστήσουν τις βασικές πηγές ενέργειας (πετρέλαιο, φυσ. αέριο, άνθρακα υδροηλ/κα ). Οι τελευταίες είχαν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν οποιαδήποτε στιγμή τις χρειαζόμαστε, ενώ μπορούν επίσης να αποθηκευτούν. Οι ΑΠΕ παρουσιάστηκαν ως μαγική λύση που θα αντικαθιστούσε τα φορτία βάσης χωρίς να χρειάζεται να λειτουργούν όταν έχει συννεφιά και οι καταναλωτές χειροκροτούσαν χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι αργότερα θα πληρώσουν τον λογαριασμό.

Παράλληλα χτίστηκε ένα οικοδόμημα για την αποκλειστική ευθύνη του CO2 στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Ένα ολόκληρο οικονομικό και κοινωνικό οικοσύστημα χτίστηκε για να προωθήσει τις ΑΠΕ. Η Ευρωπη έχει δώσει ήδη 1,2 τρις ευρώ για τις ΑΠΕ.

Σε αυτό το περιβάλλον ψευδαισθήσεων, ήταν αναμενόμενο να επηρεαστούν και οι αντιλήψεις περί εθνικής ασφάλειας. Με επίκεντρο την ενωμένη Ευρώπη, επικράτησε μια ψυχολογία ευμάρειας και ευδαιμονισμού. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έγιναν «πλαδαρές», θεωρώντας ότι οι απειλές του παρελθόντος ήταν θεωρητικές και απλώς «για να δουλεύουν οι αμυντικές βιομηχανίες και οι έμποροι όπλων». Σήμερα όμως με τις κοσμογονικλες αλλαγές σε γεωπολιτικό επίπεδο οι Ευρωπαίοι, πανικόβλητοι, άρχισαν να ψάχνουν τη χαμένη τους ασφάλεια… στην Τουρκία, η οποία φυσικά τους υποσχόταν λαγούς με πετραχήλια, πάντοτε με το κατάλληλο αντάλλαγμα. Οι ευρωπαϊκοί λαοί, όταν συνομιλούν με την Άγκυρα, ξεχνούν βολικά τις διακηρύξεις περί δημοκρατίας και δικαιωμάτων που κηρύττουν σε όλους τους υπόλοιπους, επιλέγοντας να κάνουν τεμενάδες στον «σουλτάνο», συντηρώντας τη νέα ψευδαίσθηση.

- Ελλάδα

¨Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κρήτη η εξερεύνηση υδρογονανθράκων λοιπού υποδομές και τεχνογνωσία. Συνεπώς δεν υπάρχει «επιχειρησιακή συνέχεια». Η Exxon έφυγε γιατί μετά παό τόσα χρόνια δεν υπήρχε η απαραίτητη υποστήριξη από την ελληνική πολιτεία. Έτσι πήγαν στο Ιόνιο γιατί είναι η προέκταση νότια της Αδριατικής που είναι ήδη κόμβος ενεργειακός. Ο κόμβος αυτός είναι πολύ σημαντικός γιατί τροφοδοτεί ένα τμήμα της νότιας Ευρώπης.

Νότια της Κρήτης η Chevron προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Προς το παρόν υπάρχουν μόνο ενδείξεις κοιτασμάτων. Εφόσον υπάρχουν κοιτάσματα και γίνει εξόρυξη , τα οφέλη για την ελληνική πολιτεία θα είναι περίπου το 30-35% της παραγόμενης ενεργειακής αξίας. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα έχει κάνει γενικά μία ικανοποιητική καλή συμφωνία, για τα εθνικά της συμφέροντα.

Οι συνέπειες για την αρχιτεκτονική ασφαλείας της υφηλίου είναι προς το παρόν τρομακτικές και έτσι θα παραμείνουν. Πρέπει να βρεθεί απαραίτητες ποσότητες ενεργειακού για τις επόμενες δεκαετίες. Οι ΗΠΑ χρειάζονται πολύ περισσότερο φυσικό αέριο. Το 90% της παραγωγής τους πάει για την εσωτερική κατανάλωση. Τα data centers και τα μεγάλα υπολογιστικοι κόμβοι χρειάζονται απίστευτες ποσότητες ενεργειας.

Γιατί βόρεια Αφρική θα αποτελέσει σημαντικό ενεργειακό «στόχο»