«Καμπανάκι» από την Ελένη Βατσινά για τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του Βενιζέλειου νοσοκομείου

Σοβαρά ερωτήματα για την κατάσταση που επικρατεί στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του Βενιζέλειου Νοσοκομείου Ηρακλείου εγείρονται, με φόντο τις καταγγελίες για απαρχαιωμένες και επικίνδυνες υποδομές που δεν συνάδουν με ένα σύγχρονο δημόσιο σύστημα υγείας.

Με ερώτησή της στον Υπουργό Υγείας, η βουλευτής Ηρακλείου ΠΑΣΟΚ, Ελένη Βατσινά, μεταφέρει την αποκαρδιωτική εικόνα που παρουσιάζει η Μονάδα, με ασθενείς που δίνουν καθημερινά μάχη ζωής, να υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση μέσα σε χώρους με πρόχειρα χωρίσματα από γυψοσανίδα, σε ένα περιβάλλον που προσβάλλει την αξιοπρέπειά τους και δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής. "Πρόκειται για συνθήκες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και όχι σε ένα κράτος που οφείλει να εγγυάται ποιοτική δημόσια υγεία" - αναφέρει η κ.Βατσινά.

Όπως επισημαίνει η βουλευτής, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, που κρατά όρθια τη μονάδα με υπεράνθρωπες προσπάθειες, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείο Υγείας παραμένει θεατής. "Εδώ και περίπου 25 χρόνια δεν έχει πραγματοποιηθεί ουσιαστική ανακαίνιση, ενώ οι υποσχέσεις για παρεμβάσεις παραμένουν κενό γράμμα" - σημειώνει η ίδια και τονίζει ότι "είναι αδιανόητο μια τόσο κρίσιμη μονάδα, με υψηλή επισκεψιμότητα και ζωτικής σημασίας υπηρεσίες για δεκάδες νεφροπαθείς, να βρίσκεται εκτός σχεδιασμού αναβάθμισης και χρηματοδότησης". Κάνει λόγο μάλιστα όχι, απλά για διοικητική αμέλεια, αλλά θίγει ζητήματα ασφάλειας των ίδιων των ασθενών.

"Η αιμοκάθαρση δεν είναι επιλογή. Είναι ανάγκη επιβίωσης. Και η Πολιτεία έχει υποχρέωση να διασφαλίζει ότι αυτή παρέχεται σε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας και αξιοπρέπειας. Αντί αυτού, οι ασθενείς και οι οικογένειές τους βιώνουν καθημερινά την εγκατάλειψη" - τονίζει χαρακτηριστικά η Ηρακλειώτισσα βουλευτής και καλεί το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει χωρίς καμία καθυστέρηση σε πλήρη ανακαίνιση της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού με σαφές χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, να εξετάσει άμεσα τη μεταφορά της μονάδας σε σύγχρονο και κατάλληλο χώρο, εφόσον οι παρεμβάσεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν άμεσα και να εγγυηθεί, έως τότε, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των ασθενών, με συγκεκριμένα και μετρήσιμα μέτρα.